مسعود آذرخوش در گفتوگو با ایسنا با اشاره به ضرورت بازنگری در رویکردهای مدیریت شهری اظهار کرد: خرمآباد بهعنوان شهری با پیشینه تاریخی و فرهنگی ارزشمند، امروز با پیامدهای ناشی از رشد شتابان جمعیت، مهاجرتهای درونکشوری و توسعه نامتوازن شهری مواجه است. از اینرو، مدیریت این شهر بیش از هر چیز نیازمند نگاهی جامعهشناختی و جغرافیایی است که در آن، تعاملات انسانی و هویت اجتماعی در اولویت قرار گیرد، نه صرفاً توسعه کالبدی و عمرانی.
وی افزود: آنچه میتواند خرمآباد را از بحران هویت و افزایش انزوای اجتماعی نجات دهد، صرفاً اجرای پروژههای عمرانی نیست، بلکه احیای روابط اجتماعی، تقویت سرمایه اجتماعی و باز زندهسازی هویت جمعی شهروندان است.
آذرخوش، احیای بافتهای تاریخی و سنتی را نخستین اولویت مدیریت شهری دانست و گفت: بافتهای تاریخی خرمآباد سرمایه هویتی شهر هستند و بیتوجهی به مرمت و بازآفرینی آنها، علاوه بر فرسودگی کالبدی، موجب تضعیف حافظه تاریخی و هویت اجتماعی شهر خواهد شد. حفظ این بافتها، ضرورتی اساسی برای تداوم حیات فرهنگی شهر است.
این دکترای جامعهشناسی، توسعه فضاهای عمومی را از دیگر اولویتهای مدیریت شهری عنوان کرد و افزود: شهری که عمدتاً برای تردد خودروها طراحی شود، فرصت تعاملات اجتماعی را از شهروندان میگیرد. ایجاد پارکها، میدانها، پیادهراهها و فضاهای عمومی، تنها یک اقدام عمرانی نیست، بلکه بسترسازی برای شکلگیری روابط اجتماعی، افزایش سرمایه اجتماعی و ارتقای کیفیت زندگی شهری است.
وی با اشاره به ضرورت ساماندهی حاشیهنشینی اظهار کرد: توسعه بیبرنامه حاشیه شهر، زمینهساز شکلگیری سکونتگاههای آسیبپذیر و افزایش مشکلات اجتماعی، اقتصادی و خدماتی میشود. بنابراین مدیریت شهری باید با برنامهریزی اصولی، از گسترش نامتوازن شهر جلوگیری کرده و توسعه متوازن را در دستور کار قرار دهد.
آذرخوش با اشاره به تجربه کشورهای موفق در بازآفرینی شهری گفت: تجربه جهانی نشان میدهد بازآفرینی شهری صرفاً به معنای تخریب و نوسازی ساختمانها نیست، بلکه احیای زندگی اجتماعی در بافتهای فرسوده است. در بسیاری از کشورها، این فرایند با مشارکت مستقیم شهروندان و رویکرد «از پایین به بالا» اجرا میشود؛ بهگونهای که ساکنان در تصمیمگیریهای مرتبط با محله خود نقش …
