برخی صداها تنها برای شنیده شدن نیستند؛ آنها به بخشی از حافظه یک ملت تبدیل میشوند. کافی است چند تحریر از آنها به گوش برسد تا خاطرات سالهای دور، برنامههای رادیویی، فیلمهای قدیمی و روزهایی که موسیقی ایرانی با صدایی اصیل در خانهها جریان داشت، دوباره زنده شود. صدای ایرج خواجهامیری از همین جنس است؛ صدایی که دهههاست در ذهن و خاطره ایرانیان ماندگار مانده و هنوز هم برای بسیاری، نماد قدرت و اصالت در آواز ایرانی به شمار میرود.
این حجم از توجه، تنها به دلیل محبوبیت یک خواننده نیست. ایرج از معدود هنرمندانی است که نامش در تاریخ موسیقی ایران، فراتر از یک چهره محبوب، به عنوان صاحب سبکی کمنظیر ثبت شده است. او خوانندهای بود که قدرت حنجره، وسعت صدا و توانایی اجرای تحریرهای دشوار را در کنار شناخت عمیق از موسیقی دستگاهی ایران قرار داد و همین ویژگیها، او را از بسیاری از همنسلانش متمایز کرد. …














