به گزارش ایسنا، کاهش منابع جنگلی در جهان، بهویژه در کشورهای در حال توسعه، چالشهای جدی برای صنایع وابسته به چوب ایجاد کرده است. صنایع چوب و کاغذ سالانه به حجم بالایی از چوب نیاز دارند و بخش قابل توجهی از این نیاز از طریق واردات تأمین میشود. این وابستگی نهتنها هزینههای اقتصادی را افزایش میدهد، بلکه فشار بیشتری بر جنگلها وارد میکند. در ایران نیز با اجرای طرحهایی برای حفاظت از جنگلها، تأمین مواد اولیه برای کارخانههای تولیدی با محدودیت بیشتری روبهرو شده است. در چنین شرایطی، یافتن منابع جایگزین که بتوانند بدون آسیب به محیطزیست بخشی از این کمبود را جبران کنند، اهمیتی دوچندان یافته است.
یکی از محصولات مهم صنایع چوب، تخته خردهچوب است؛ فرآوردهای پرکاربرد که در ساخت مبلمان، کابینت و بسیاری از محصولات دکوراسیون داخلی استفاده میشود. مصرف این محصول در سالهای اخیر روندی افزایشی داشته و همین موضوع نیاز به مواد اولیه را بیشتر کرده است. برخی پژوهشها به استفاده از درختان سریعالرشد اشاره کردهاند، اما کمبود منابع آبی، توسعه این راهکار را با چالش مواجه میکند. از سوی دیگر، استفاده از پسماندهای کشاورزی نیز محدودیتهایی دارد. در این میان، سرشاخههای حاصل از هرس باغها که معمولاً بلااستفاده میمانند، بهعنوان گزینهای قابل توجه مطرح شدهاند؛ موادی که میتوانند بدون نیاز به قطع درختان جدید، وارد چرخه تولید شوند.
در همین راستا، سعید کامرانی از گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران به همراه یک همکار دانشگاهی و با همکاری دانشگاه پیام نور قزوین و دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، پژوهشی را درباره استفاده از سرشاخههای انگور و سنجد در تولید تخته خردهچوب انجام دادند. آنان در این مطالعه، ویژگیهای فیزیکی و مکانیکی تختههای ساختهشده از ترکیب این دو نوع سرشاخه را ارزیابی کردند تا مشخص شود آیا میتوان بخشی از چوب صنعتی را با این مواد جایگزین کرد یا خیر.
در این تحقیق، تختهها با استفاده از چسب اوره فرمالدهید ساخته شدند؛ چسبی رایج در صنعت چوب که با اعمال حرارت و فشار، ذرات را به هم متصل میکند. پژوهشگران شرایط مختلفی را آزمایش کردند؛ از جمله درصدهای متفاوت مصرف چسب (۹، ۱۱ و ۱۳ درصد)، زمانهای پرس ۵ و ۷ دقیقه و نسبتهای گوناگون ترکیب …
