این اثر که سومین کتاب منتشرشده از شاهسونی به شمار میرود، به موضوع چگونگی زیستن آگاهانه پس از تجربه شناخت و بیداری میپردازد و تلاش دارد به این پرسش پاسخ دهد که انسان چگونه میتواند در میان مسئولیتها، روابط، تغییرات و فراز و نشیبهای زندگی، آگاهانه به زندگی خود ادامه دهد.
شاهسونی در این کتاب با اشاره به تعدد آثار منتشرشده درباره آگاهی و بیداری، بر اهمیت توجه به مرحله پس از آن و شیوه ادامه زندگی تأکید دارد. از نگاه نویسنده، آگاهی پایان مسیر نیست، بلکه میتواند آغاز نوع دیگری از زیستن باشد.
در «زندگی پس از بیداری»، زندگی آگاهانه به معنای فاصله گرفتن از جهان یا کنار گذاشتن مسئولیتهای فردی و اجتماعی نیست، بلکه در متن زندگی روزمره و در مواجهه با خانواده، روابط، کار، تنهایی، شادی، اندوه و دیگر تجربههای انسانی معنا پیدا میکند.
نویسنده معتقد است بیداری کیفیتی از زندگی است که از طریق مشاهده، تجربه مستقیم و زیستن صادقانه آشکار میشود و فرد میتواند این تجربه را در جریان زندگی روزمره دنبال کند. …
