به گزارش ایسنا، مریم ترسایی ـ کارشناس دفتر برنامهریزی معاونت گردشگری ـ در یادداشتی با عنوان «رسانه؛ از تبلیغ گردشگری تا موتور تابآوری و توسعه مقصد» نوشت: «جنگ و نااطمینانی، بیش از آنکه صرفاً تعداد گردشگران را کاهش دهد، میتواند زنجیره ارزش گردشگری را با خطر انجماد مواجه کند. کاهش تقاضا، افت فعالیت کسبوکارها، خروج نیروی انسانی، تضعیف شبکه حرفهای و آسیب به تصویر مقصد، اگر برای مدت طولانی ادامه پیدا کند، هزینهای بسیار فراتر از زیان کوتاهمدت به صنعت گردشگری تحمیل خواهد کرد.
از این منظر، مسئله امروز گردشگری ایران را نباید صرفاً در قالب «کاهش ورود گردشگر» یا «رکود بازار» دید. مسئله مهمتر این است که چگونه میتوان ظرفیتهای اقتصادی، انسانی و حرفهای صنعت را تا زمان بازگشت شرایط مناسب حفظ کرد. در چنین شرایطی، به نظر میرسد رسانه نیز نیازمند بازتعریف نقش خود بوده و در دورهای که امکان رشد سریع گردشگری خارجی وجود ندارد میتواند به یکی از زیرساختهای تابآوری و توسعه گردشگری تبدیل شود.
تا زمانی که سایه جنگ و ریسک ادراکشده امنیتی به معنای برداشت و احساس فرد از میزان خطر یک موقعیت دارد، نه لزوماً خودِ خطر واقعی بر ایران وجود دارد، نمیتوان با منطق معمول بازاریابی مقصد انتظار داشت گردشگر خارجی به ایران سفر کند. مسئله اصلی در این مرحله، اعتماد و اطمینان به سفر است.
گردشگر خارجی بیش از آنکه نیازمند شنیدن این پیام باشد که «ایران مقصدی امن است»، به دنبال اطلاعات معتبر برای تصمیمگیری است، اینکه کدام مقاصد قابل سفرند، وضعیت دسترسی چگونه است، خدمات گردشگری در چه شرایطی ارائه میشوند و تجربه واقعی مسافرانی که در مقصد حضور داشتهاند چگونه است؟ از همین رو باید در شرایط بحران سه اصل شفافیت، اعتبار و استقلال رسانهای بر ارتباطات گردشگری حاکم باشد.
اگر رسانهها در چنین شرایطی صرفاً به انتشار پیامهای تبلیغاتی بپردازند، ممکن است نتیجه معکوس حاصل شود؛ چرا که اعتماد نه تنها با تبلیغ مستقیم ساخته نمیشود، بلکه با اطلاعات معتبر، روایت واقعی و تجربه قابل اتکا شکل میگیرد. این مسئله از آن جهت اهمیت بیشتری دارد که تصویر یک مقصد یکشبه ساخته نمیشود، اما میتواند در مدت کوتاهی آسیب ببیند.
بحران، جنگ، تحریم و ادراک ریسک میتوانند بر تصویر شناختی و …
