فشار خون بالا یا پرفشاری خون، یکی از شایعترین مشکلات سلامت در سراسر جهان است. این بیماری اغلب بدون علائم آشکار ایجاد میشود و به همین دلیل ممکن است فرد سالها به آن مبتلا باشد، بدون اینکه از وضعیت خود آگاه باشد.
فشار خون، نیرویی است که جریان خون هنگام حرکت در رگها به دیواره سرخرگها وارد میکند. هنگامی که این فشار برای مدت طولانی بالا بماند، میتواند به رگهای خونی آسیب برساند و فشار مضاعفی بر اندامهای مهم بدن وارد کند.
تداوم این وضعیت خطر حمله قلبی، سکته مغزی، نارسایی قلبی، بیماری کلیوی و دیگر مشکلات جدی را افزایش میدهد. از آنجا که آسیبهای ناشی از فشار خون بالا بهتدریج ایجاد میشوند، کنترل زودهنگام آن نقش مهمی در حفظ سلامت در بلندمدت دارد.
پژوهشگران دانشکده پزشکی دانشگاه ویرجینیا، یکی از سازوکارهای اساسی کنترل اندازه رگهای خونی را بررسی میکنند. تمرکز آنان بر کلسیم موجود در سلولهای عضلانی دیواره رگها است. این سلولها که سلولهای عضله صاف نام دارند، برخلاف عضلات دست و پا که بهصورت ارادی حرکت میکنند، بهطور خودکار فعالیت میکنند و در تنظیم بسیاری از عملکردهای بدن نقش دارند.
سلولهای عضله صاف در رگهای خونی میتوانند منقبض یا شل شوند. هنگامی که این سلولها منقبض میشوند، فضای داخل رگ باریکتر شده و عبور خون دشوارتر میشود در نتیجه فشار خون افزایش مییابد. با شل شدن این عضلات، رگهای خونی گشاد میشوند و خون راحتتر جریان پیدا میکند.
کلسیم، نقش مهمی در ارسال پیام به سلولهای عضلانی برای انقباض دارد. به همین دلیل، برخی از داروهای پرکاربرد برای درمان فشار خون بالا با عنوان مسدودکنندههای کانال کلسیم شناخته میشوند. این داروها ورود کلسیم به برخی سلولها را کاهش میدهند، به شل شدن رگهای خونی کمک میکنند و در نهایت فشار خون را پایین میآورند.
مسدودکنندههای کانال کلسیم میتوانند بسیار موثر باشند اما کلسیم در بسیاری از فرایندهای بدن نقش دارد، بنابراین داروهایی که بر انتقال کلسیم تاثیر میگذارند، گاهی میتوانند عوارضی مانند تورم مچ پا، سرگیجه، سردرد یا تغییر ضربان قلب ایجاد کنند.
پژوهشگران دانشگاه ویرجینیا دریافتند کنترل کلسیم در سلولهای رگهای خونی بسیار سازمانیافتهتر از چیزی است که پیشتر تصور میشد. …
