به گزارش ایسنا، آلومینیوم یکی از فلزهای پرکاربرد در زندگی روزمره و صنعت است؛ فلزی با رنگ سفید نقرهای که از ماده معدنی بوکسیت به دست میآید. با این حال، رسیدن از سنگ معدن به آلومینیوم قابل استفاده، مسیر سادهای نیست و فرایندهای متعددی لازم دارد. همین موضوع باعث میشود تولید آلومینیوم اولیه پرهزینه و انرژیبر باشد. برای تولید هر تن آلومینیوم، حدود چهار تن بوکسیت لازم است. همچنین تولید این فلز معمولاً با فرایندی انجام میشود که مصرف انرژی بالایی دارد. به همین دلیل، آلومینیوم در کنار ارزش صنعتی فراوان، از نظر بازیافت نیز فلزی مهم به شمار میآید، زیرا میتوان آن را ذوب کرد و دوباره برای ساخت محصولات مشابه به کار گرفت، بدون آنکه همیشه نیاز به استخراج دوباره از معدن وجود داشته باشد.
ضرورت توجه به بازیافت آلومینیوم فقط به هزینه تولید محدود نمیشود و به محیط زیست هم مربوط است. استخراج آلومینیوم برای طبیعت مناسب نیست و بازیافت آن میتواند در چند زمینه سودمند باشد. نخست اینکه نیاز به استخراج از معادن را کاهش میدهد. دوم اینکه میزان گازهای گلخانهای در فرایند استخراج آلومینیوم حدود ۲۰ برابر بیشتر از بازیافت آن گزارش شده است. سوم اینکه استفاده کمتر از منابع طبیعی، ذخایر زمین را برای آینده حفظ میکند. از سوی دیگر، ضایعات آلومینیومی مانند قوطیهای نوشیدنی، علاوه بر آلومینیوم، معمولاً مقدار کمی فلزات دیگر مانند منیزیم، منگنز، آهن، سیلیکون و مس هم دارند. بنابراین، بازیافت این فلز فقط ذوب ساده نیست و برای رسیدن به محصول باکیفیت، باید ناخالصیها نیز تا حد امکان کنترل و جدا شوند.
در همین زمینه، علیرضا پیکار، پژوهشگر مهندسی شیمی دانشگاه علم و صنعت ایران، همراه با سه همکار همدانشگاهی خود، مطالعهای درباره بازیافت آلومینیوم از ضایعات شهری با استفاده از یک روش نمکی انجام دادهاند. این پژوهش به بررسی این موضوع پرداخته است که چگونه میتوان با کمک یک مخلوط نمکی در فرایند ذوب، بازیافت آلومینیوم را بهتر انجام داد و فلزی با خلوص بیشتر به دست آورد. اهمیت این کار از آنجا ناشی میشود که بازیافت آلومینیوم، اگر با روش مناسب انجام شود، هم از نظر اقتصادی بهصرفهتر است و هم میتواند آثار زیستمحیطی کمتری نسبت به تولید اولیه این فلز داشته باشد.
روش کار پژوهش به این صورت …
