فاطمه محروق در گفتوگو با ایسنا درباره مهمترین نشانههای انزوای علمی دانشگاههای ایران و پیامدهای آن، اظهار کرد: بازگشت دانشگاههای ایران به جریان جهانی رشد و توسعه آموزش عالی تنها با یک راهکار کلیدی ممکن است و آن مسئلهمحور بودن دانشگاه است. تعریف مسائل واقعی کشور، چه مسائل جاری و چه چالشهای آتی، به عنوان مأموریت اصلی دانشگاهها و مراکز علمی گامی اساسی در این مسیر است. این رویکرد، یکی از مهمترین راههای برونرفت دانشگاههای کشور از رکود علمی و عملی محسوب میشود. اگر به دنبال همگامی با جهان هستیم، باید الگوی حرکت جهانی علم را سرمشق خود قرار دهیم.
وی با اشاره به ضرورت توجه دانشگاهها به حل مسائل واقعی کشور، افزود: ترویج و توسعه علم صرفاً برای علم سهم ناچیزی از مأموریت و وظایف دانشگاههای برتر جهان را تشکیل میدهد، درحالیکه حل مسائل و بحرانهای پیشروی کشور از مأموریتهای محوری این نهادهاست. آنچه استادان و دانشجویان باید بدان دلمشغول باشند، مسائل موضوعه کشور است؛ به گونهای که پس از طرح مسئله، انجام مطالعات جانبی و پژوهش در ابعاد مختلف موضوع، بدنه علمی کشور توان ارائه طرحی عملیاتی همراه با برنامه اجرا جهت حل مسئله به دولت یا مجری حاکمیتی را داشته باشد.
حل مسائل واقعی، سبب سرازیر شدن منابع واقعی به بدنه علمی و دانشگاهی کشور میشود
این استاد دانشگاه درباره ضرورت پیوند میان حل مسائل واقعی و تأمین منابع برای بدنه علمی کشور، تصریح کرد: حل مسائل واقعی، سبب سرازیر شدن منابع واقعی به بدنه علمی و دانشگاهی کشور میشود. این مهم در شرایطی رخ میدهد که رقابت استراتژیک دولتملتها چنان شتابی یافته است که دیگر برای عقبماندن، نیازی به خوابرفتن ملتی برای قرنها نیست؛ بلکه ساعتی جا ماندن از قطار شتابان توسعه جهانی میتواند مزیتی نسبی را قرنها از ملتی سلب کرده و به رقیبش واگذار کند. از این رو، احیای نقش دانشگاه، دیگر یک انتخاب روشنفکرانه نیست، …
