به گزارش ایسنا، نشست تخصصی «تجربیات صادرات در دوران جنگ» با حضور جمعی از فعالان و صادرکنندگان حوزه قیر، نفت و پتروشیمی برگزار شد؛ نشستی که در آن تجربههای واقعی فعالان اقتصادی از اختلال در حملونقل، افزایش ناگهانی هزینههای لجستیک، محدودیتهای بانکی و ارتباطی، تغییر رفتار مشتریان و تامینکنندگان و چالش حفظ سرمایه در شرایط بحران بررسی شد. سخنرانان این نشست، «شبکهسازی پیش از بحران، مدیریت منابع و ریسک، تسلط بر قوانین و لجستیک، توجه به نشانههای ضعیف و پرهیز از تصمیمهای شتابزده» را از مهمترین درسهای دوره جنگ برای تداوم صادرات عنوان کردند.
مهمترین پیامد جنگ برای کسبوکار، افزایش ابهام است
حامد حسینی - رئیس اتحادیه صادرکنندگان فرآوردههای نفت، گاز و پتروشیمی - در نشست تخصصی «تجربیات صادرات در دوران جنگ»، «ابهام» را یکی از اصلیترین پیامدهای جنگ برای مدیران و صاحبان کسبوکار دانست و گفت: هر اندازه سرعت تحولات از توان تحلیل و درک مدیران پیشی بگیرد و ناشناختههای بیشتری پیش روی کسبوکار قرار گیرد، سطح ابهام نیز افزایش پیدا میکند.
وی با اشاره به کتاب «مدیریت در ابهام» توضیح داد که مدیران ایرانی، علاوه بر بحرانهای مقطعی، سالهاست با تغییر قوانین، بخشنامهها و رویههای تجاری نیز مواجهاند و از این رو مدیریت کسبوکار در ایران با سطح بالایی از عدم قطعیت همراه است.
حسینی سه محور شبکه، ریسک و منابع را از عوامل کلیدی برای عبور از شرایط ابهام برشمرد و تاکید کرد: شبکهسازی باید پیش از وقوع بحران انجام شده باشد. یک صادرکننده نمیتواند پس از بستهشدن یا دشوارشدن یک مسیر، ناگهان تصمیم بگیرد صادرات خود را به بندر یا مسیر دیگری منتقل کند، در حالی که در آن نقطه نه ترخیصکار، نه عامل حمل، نه نماینده بندری و نه شبکه ارتباطی مورد نیاز را در اختیار دارد.
به اعتقاد رئیس اتحادیه صادرکنندگان فرآوردههای نفت، گاز و پتروشیمی، وجود شبکههای متنوع به فعال اقتصادی امکان میدهد در زمان بحران، اطلاعات بهروز درباره مسیرهای جایگزین به دست آورد و حتی از ظرفیت فعالان سایر صنایع برای یافتن راهحل استفاده کند.
وی در بخش دیگری از سخنانش بر لزوم کنترل ریسک تاکید کرد و گفت: در شرایط جنگی نباید با فرضهایی مانند کاهش قریبالوقوع قیمتها یا بازشدن …
