ندا کاظمی در گفتوگو با ایسنا درباره ایده اصلی شکلگیری نمایش «یرما»، اظهار کرد: ایده اصلی این نمایش از اثر فدریکو گارسیا لورکا شکل گرفت، اما در فرایند بازآفرینی، بخشهایی از متن «رقص مادیانها» نوشته محمد چرمشیر نیز به بافت نمایش اضافه شد. درواقع با رویکردی بینامتنی و نوعی کلاژ متنی، تلاش شد میان این دو اثر تلفیقی ایجاد شود.
وی درباره داستان نمایش و پیام آن گفت: قصه نمایش درباره زنی نابارور است که تلاش میکند با نداشتن فرزند مواجه شود و راهی برای عبور از این شرایط پیدا کند. دلیل اصلی من برای انتخاب این نمایشنامه، محور اصلی قصه و کارکرد آن بود؛ داستان زنی که تمام امیال و آرزوهایش از سوی جامعه سرکوب میشود. در چنین فضایی، هویت زن به شکلی تعریف شده که اگر نتواند فرزند داشته باشد، گویی هویتی ندارد و هویت زنانه او زیر سؤال میرود. این نگاه، مسئلهای بود که برای من اهمیت داشت و تلاش کردم آن را از زاویهای انسانی و نمایشی بررسی کنم.
کاظمی ادامه داد: یرما در ابتدا فقط خواهان داشتن فرزند است، اما بهتدریج نگاه اطرافیان و قضاوت جامعه باعث میشود که نداشتن فرزند برای او به معنای ناتمام بودن و ناکافی بودن تبدیل شود. درواقع، بخشی از رنج یرما از خودِ نداشتن فرزند ناشی نمیشود، بلکه از نگاهی است که جامعه به این نداشتن دارد.
وی تصریح کرد: در اجرای نمایش، این فشار اجتماعی را بیشتر از طریق حضور جمعی زنان، حرکتهای گروهی، نگاهها و تکرارهای فرمی نشان دادهام. زنان شبیه یک جامعه هستند که یرما را احاطه کردهاند؛ جامعهای که دائماً به او یادآوری میکند چه چیزی باید باشد و چگونه باید زندگی کند.
این کارگردان تئاتر درباره نحوه انتخاب بازیگران ادامه داد: حدود یک سال پیش کار با هنرجویان آموزشگاههای بازیگری را برای این نمایش آغاز کردم. درواقع بازیگران را به شکل معمول انتخاب نکردم و همه از هنرجویان خودم بودند. ابتدا قرار بود نمایشنامهخوانی داشته باشیم، اما بهتدریج کار به یک اجرای کامل تبدیل شد. از آنجا که به افرادی که تازه میخواهند وارد عرصه تئاتر شوند، همیشه فرصت کافی برای تجربه و دیدهشدن داده نمیشود، تصمیم گرفتم این فرصت را در اختیار آنها قرار دهم.
کاظمی با اشاره به روند یکساله آموزش و آمادهسازی بازیگران، خاطرنشان کرد: در این مسیر خسرو …
