مریم کلاهدوز، در گفتوگو با ایسنا گفت: یکی از چالشهای اساسی در این ایام، بروز پدیدهای موسوم به درهمخوری غذایی است که متأسفانه در میان زائران شایع شده و زمینهساز بسیاری از بیماریها میشود.
وی در تشریح این پدیده تصریح کرد: حذف وعدههای اصلی غذایی و جایگزینی آن با میان وعدههای نامناسب و ناپرهیزیهای غذایی، توازن فیزیولوژیک بدن را برهم میزند. در واقع، بسیاری از زائران تصور میکنند که مصرف بیرویه شیرینیجات، شربتهای قندی و غذاهای چرب و سرخ کرده میتواند انرژی لازم برای پیادهروی طولانی را تأمین کند، اما در واقع این سبک تغذیه نه تنها انرژی پایداری ایجاد نمیکند، بلکه موجب بروز ناراحتیهای گوارشی، افت ناگهانی قند خون، ضعف عمومی، بیحالی و حتی مسمومیتهای غذایی شدید میشود.
این متخصص تغذیه با تأکید بر نقش مهم تغذیه صحیح در حفظ توان جسمانی زائر، نظم در وعدههای غذایی را نخستین گام برای تضمین سلامت دانست.
وی توضیح داد: بدن زائر در شرایط پیادهروی طولانی نیاز به سوخترسانی مستمر و باکیفیت دارد؛ بنابراین، حذف وعدههای اصلی یعنی صبحانه، ناهار و شام، اشتباهی بسیار بزرگ است که به خستگی زودرس و افت شدید قند خون منجر میشود. زائران باید با پایبندی به ساعات مشخص صرف غذا، از سوختوساز منظم بدن خود محافظت کنند.
کلاهدوز در ادامه ضمن تأکید بر تعادل در مصرف شیرینیجات عنوان کرد: اگرچه فعالیت بدنی بالا در پیادهروی نیاز به کربوهیدرات را افزایش میدهد، اما جایگزینی آب با شربتهای بسیار شیرین و مصرف بیرویه شیرینیها، عوارض جانبی متعددی از جمله تشنگی مضاعف و اختلالات قندی به همراه دارد.
وی در همین خصوص به زائران توصیه کرد: به جای متوسل شدن به قندهای ساده و شربتهای غلیظ، از منابع طبیعیتر و سالمتر استفاده کنند. نوشیدنیهایی همچون آب سالم، دوغهای کمنمک، چای کمرنگ و آب میوههای طبیعی که به میزان متعادل مصرف شوند، انتخابهای بسیار مناسبتری برای هیدراته نگه داشتن بدن و تأمین انرژی هستند.
این متخصص تغذیه همچنین بر اهمیت انتخاب تنقلات سالم تأکید کرد و گفت: در طول مسیر شاهد توزیع گسترده چیپس، پفک و تنقلات صنعتی پرچرب هستیم. مصرف این دست از مواد خوراکی به دلیل دارا بودن مواد نگه دارنده و چربیهای اشباع، عملکرد گوارش را مختل کرده و باعث سنگینی و بیحالی زائر میشود.
وی افزود: جایگزینهای سالمی نظیر میوههای تازه مانند سیب و پرتقال و همچنین خرما، گزینههای ایدهآلی هستند. به ویژه خرما که سرشار از انرژی است، میتواند بخش قابل توجهی از نیاز انرژی زائر را تأمین کند، مشروط بر آنکه در مصرف آن نیز اعتدال رعایت شود.
کلاهدوز با هشدار نسبت به تشنگی کاذب در میان زائران، بیان کرد: نوشیدن آب نباید به زمانی موکول شود که زائر احساس تشنگی شدید میکند. بدن انسان در حین پیادهروی مداوم، حجم زیادی از مایعات را از دست میدهد و لازم است زائران به صورت برنامهریزی شده و جرعهجرعه، در طول روز ۸ تا ۱۰ لیوان آب بنوشند. همچنین باید از مصرف نوشیدنیهای گازدار و آبهای بهشدت سرد که باعث اسپاسمهای گوارشی میشود، جداً خودداری کرد.
وی در ادامه، پرهیز از غذاهای سنگین و سرخ کردنی را راهکاری برای پیشگیری از خستگی مفرط دانست و خاطرنشان کرد: سیستم گوارش در زمان پیادهروی توان کمتری برای هضم غذاهای سنگین و پرچرب دارد؛ از این رو استفاده از غذاهای ساده، کمچرب و سبک، انرژی بیشتری برای حرکت به زائران میدهد.
این متخصص تغذیه بیان کرد: در کنار نوع غذا، مسئله بهداشت نیز اهمیت حیاتی دارد. بسیاری از مسمومیتهای غذایی در این ایام ناشی از عدم رعایت اصول بهداشتی در زنجیره توزیع و مصرف است. شستوشوی مکرر دستها پیش از مصرف هرگونه خوراکی، اطمینان از سلامت و بهداشتی بودن غذاهای نذری و خودداری از مصرف غذاهای مانده و مشکوک که در شرایط دمایی نامناسب نگهداری شدهاند، خط قرمز زائران باید باشد.
وی با ابراز امیدواری نسبت به اینکه زائران با نگاهی علمی و مسئولانه به مقوله تغذیه، سلامت خود را در اولویت قرار دهند، خاطرنشان کرد: حفظ سلامت جسمانی یکی از ارکان اصلی است که به زائر اجازه میدهد با تمرکز و آرامش بیشتری از فضای معنوی این سفر بهرهمند شود.
کلاهدوز تأکید کرد: توجه به این نکات نه تنها سلامت فردی را تضمین میکند، بلکه با جلوگیری از تحمیل هزینههای درمانی و اشغال تختهای مراکز بهداشتی در مسیر پیادهروی، به مدیریت بهتر خدماترسانی به زائران نیز کمک خواهد کرد.
انتهای پیام
