محمد محمودی در گفتوگو با ایسنا، با اشاره به چالشهای موجود در مسیر تبیین معارف دینی، اظهار کرد: یکی از مهمترین چالشها، شکاف میان زبان سنتی و کلیشهای حوزههای دینی با زبان، ادبیات و نیازهای جهان امروز است. فضای حاکم بر جامعه تحت تأثیر رسانههای نوین، تنوع فکری، نزدیکی فرهنگها و سرعت بالای تغییرات اجتماعی قرار دارد و این شرایط ایجاب میکند در انتقال مفاهیم دینی از زبانی پویا، مسئلهمحور و متناسب با اقتضائات روز استفاده شود.
وی افزود: در حالی که جامعه با تحولات گستردهای مواجه است، بخشی از ادبیات مورد استفاده در آموزش معارف دینی همچنان خشک، غیرمسئلهمحور و فاقد ارتباط کافی با زندگی روزمره است و همین ناهماهنگی میتواند موجب شود پیام عمیق و غنی دین برای بخشی از جوانان نامرتبط، دور از دسترس و حتی بیمعنا جلوه کند.
این عضو هیأت علمی دانشگاه فرهنگیان لرستان ادامه داد: تداوم این وضعیت میتواند به ایجاد گسستی تدریجی میان نسل جدید و میراث معنوی و دینی منجر شود و در صورت بیتوجهی، زمینهساز بحران هویت و کاهش اعتماد نسبت به گفتمان دینی باشد. بنابراین، بازنگری در شیوههای انتقال مفاهیم دینی و متناسبسازی آن با روحیه و اقتضائات نسل جدید یک ضرورت است.
محمودی با تأکید بر ضرورت عبور از آموزش صرفاً نظری و ذهنمحور، گفت: معارف دینی نباید صرفاً بهعنوان مجموعهای از گزارههای نظری و محفوظات ارائه شود، بلکه باید به مفاهیمی تجربهپذیر و زیستپذیر تبدیل شود. مخاطب باید بتواند آثار و کاربرد مفاهیم دینی را در زندگی واقعی، داستانها، هنر، رسانه و موقعیتهای اجتماعی مشاهده و تجربه کند.
وی تصریح کرد: باید شرایطی فراهم شود که دین از یک موضوع صرفاً آموزشی به یک جریان زنده و کاربردی در زندگی تبدیل شود. زمانی که مخاطب بتواند ارتباط میان آموزههای دینی و مسائل واقعی زندگی خود را درک کند، زمینه برای پذیرش و درونیشدن این مفاهیم نیز بیشتر فراهم خواهد شد.
این دکترای معارف اسلامی دانشگاه فرهنگیان لرستان یکی دیگر از آسیبهای موجود را نگاه تزئینی به دین عنوان کرد و گفت: گاهی دین همچون یک شیء ارزشمند اما بیکاربرد، در حاشیه زندگی قرار میگیرد و بیشتر بهعنوان یک ارزش تشریفاتی و تزئینی مورد توجه است؛ …
