به گزارش ایسنا، پنجاه و پنج سال پیش، در چنین روزهایی، ایران و چین رسماً روابط دیپلماتیک خود را آغاز کردند. مسیری که از دل تاریخ کهن «جاده ابریشم» برخاسته بود، امروز به یکی از استوارترین و راهبردیترین مشارکتهای شرق و غرب آسیا بدل شده است.
درست در چنین فضایی، اجلاس سالانه سران «سازمان همکاری شانگهای» در روزهای نهم و دهم شهریور( ۳۱ اوت و اول سپتامبر )۲۰۲۶ در بیشکک، پایتخت قرقیزستان، برگزار میشود. این همزمانی، میتواند فرصتی کمنظیر برای دیدارهای دوجانبه سران کشورهای عضو از جمله سران ایران و چین در حاشیه اجلاس فراهم کند تا مسیر جدیدی برای اجرای تفاهمنامه ۲۵ ساله و ریلگذاری برای همکاریهای آینده ترسیم شود.
ایران پساجنگ؛ اعتباری تازه برای سازمان همکاری شانگهای
ایرانِ امروز، با گذر از یک جنگ تمامعیار، چهرهای مقتدرتر از پیش از خود به نمایش گذاشته است. تجربه این جنگ، هرچند تلخ و پرهزینه، نشان داد که ایران با اتکا به توان داخلی و اراده ملی، میتواند در برابر زورگوترین قدرت نظامی جهان ایستادگی کند. این ایستادگی، همسو با یکی از مهمترین اهداف سازمان همکاری شانگهای یعنی مقابله با یکجانبهگرایی، مداخلهجویی، زورگویی و قلدرمابی است و ایران با این تجربه، اعتبار قابلتوجهی برای این سازمان در تحقق این هدف کسب کرده است.
مزیتهای بینظیر ایران؛ شریکی راهبردی برای «کمربند-راه»
ایران به دلیل دارا بودن ذخایر انرژی نفت و گاز بسیار غنی، موقعیت کریدور طبیعی شرق-غرب و شمال-جنوب، تسلط بر سواحل شمالی خلیجفارس و تنگه هرمز، بیشترین شمار همسایگان با مرزهای خاکی و آبی و همسایگی تاریخی با جاده ابریشم، از ظرفیتهای منحصر بفردی برخوردار است. این ویژگیها، ایران را به یک شریک بیبدیل برای چین در تحقق پروژه کمربند-راه تبدیل کرده است. چین نیز به عنوان دومین اقتصاد بزرگ جهان، بزرگ ترین شریک تجاری ایران و یک قدرت صنعتی پیشرو، میتواند نقش محوری در بازسازی خسارات ناشی از جنگ، توسعه زیرساختهای ایران و حضور در پروژههای کلان این کشور به ویژه دردوران پساجنگ ایفا کند.
«نگاه به شرق» و انتصاب قالیباف؛ گامی برای جهش در مناسبات تهران-پکن …
