به گزارش ایسنا، این تالار که به عنوان یکی از بزرگترین تالارهای هنری ما محسوب میشود، به سبب معماری و امکانات ویژهای همچون صحنه گردان و نیز پیشنیه هنری خاص خود، از جایگاه ویژهای برخوردار است و در سالهای دورتر عموما هنرمندانی شناختهشده که علاوه بر جایگاه هنری در رده پیشکسوتان شناخته میشدند، در این تالار امکان اجرای تئاتر پیدا میکردند و این گونه بود که تالار وحدت در سه دهه گذشته عموما محل اجرای آثار هنرمندانی چون علی رفیعی، پری صابری، حمید سمندریان و نامهایی از این دست بود اما این رویه در دو دهه گذشته، به تدریج تغییر پیدا کرد و تعدادی از هنرمندان جوانتر تئاتر که توانمندی خود را در دیگر سالنها اثبات کرده بودند، فرصت اجرا در تالار وحدت را پیدا کردند و اتفاقا نمایشهای موفقی هم در آن به صحنه بردند که ضمن برخورداری از ارزشهای هنری، مورد اقبال تماشاگران هم قرار گرفتند.
با این همه در دو دهه اخیر، هر از چندی حضور کارگردانی کمتجربه در زمینه تئاتر، در این تالار پرسشبرانگیز میشد.
کسانی که در سالهای دورتر پیگیر رویدادهای تئاتری بودهاند، به یاد دارند که اجرای نمایشهایی همانند «خسیس» به کارگردانی ابوالفضل پورعرب، «عاشقانههای ناآرام» به کارگردانی مریم جلالیان با بازی پانتهآ بهرام، نیکی کریمی، محمدرضا فروتن، فریبرز عربنیا، علی سرابی، نسیم ادبی، مهرداد صدیقیان و ... و نیز اجرای نمایش «قحطی نور» به کارگردانی امین حیایی از مواردی است که با حساسیت بخشی از جامعه تئاتری مواجه شده بود چراکه عموما این چهرهها با وجود شهرت خود، پیشنیه چندانی در کارگردانی تئاتر به ویژه در سالنهای بزرگتر نداشتند یا اصولا بعد از سالها دوری از صحنه به کارگردانی تئاتر روی آورده بودند یا افرادی کمتجربه بودند که به دلایلی، امکان همکاری با شماری از بازیگران مشهور را داشتند.
حضور این کارگردانان در تالار وحدت به این صورت تعبیر میشد که بحث ورود سرمایه مطرح است و این افراد یا به دلیل شهرت خود میتوانند در جذب تماشاگر موفق باشند یا کارگردانان کمتجربهای هستند که میتوانند با بازیگران شناختهشده همکاری کنند و به واسطه حضور آنان، گیشه خود را تضمین کنند.
در این بین تالار وحدت گاهی شاهد حضور بعضی کارگردانهای کمتجربه دیگری هم بوده که نمایشهای مناسبتی اجرا …
