به گزارش ایسنا، نشریه آمریکایی «نشنال اینترست» در تحلیلی به قلم «پل جی. سندرز»، رئیس مرکز منافع ملی آمریکا و ناشر این نشریه با اشاره به منافع اقتصادی این توافق برای واشنگتن آورده است: «آشکارترینِ این منافع، منافع اقتصادی، تجاری و فناورانه آمریکاست. فروش راکتورهای هستهای ایالات متحده به عربستان سعودی هزاران شغل و میلیاردها دلار درآمد ایجاد میکند و همزمان فناوری و استانداردهای فنی آمریکا را ترویج میدهد. ساخت راکتور در عربستان همچنین میتواند به شرکتهای آمریکایی در ایجاد زنجیره تأمین، ظرفیت تولید داخلی و مقیاس لازم برای کاهش هزینهها کمک کند؛ امری که انرژی را در داخل آمریکا مقرونبهصرفهتر کرده و توان رقابت بینالمللی را افزایش میدهد.
این نشریه آمریکایی میافزاید: «نکته حیاتی اما این است که همکاری در حوزه انرژی هستهای فقط به فروش راکتور محدود نمیشود، بلکه شامل فروش خدمات مستمر — مانند نگهداری و تعمیرات — و همچنین سوخت و قطعات یدکی نیز هست. از آنجا که راکتورهای هستهای میتوانند ۶۰ تا ۸۰ سال یا حتی بیشتر بهصورت ایمن کار کنند، این منافع تجاری را تثبیت کرده و روابطی عمیق و پایدار ایجاد میکنند. این روابط شامل یک بُعد انسانی حیاتی از طریق آموزش و همکاری مهندسان، اپراتورها و سایر نیروهای کلیدی نیز میشود.»
به نوشته این روزنامه، «حساسیت فناورانه و دوام تجاری در کنار هم، به روابط واشنگتن- ریاض خصلتی راهبردی میبخشند. به همین دلیل، فروش راکتورهای هستهای عرصهای کلیدی در رقابت ژئوپلیتیکی است.»
این مجله آمریکایی در ادامه این مطلب با اشاره به عقبماندگی واشنگتن از مسکو و پکن در زمینه برنامه هستهای عنوان میکند: «آمریکا با چالشهای جدی مواجه است. روسیه هم بهعنوان صادرکننده راکتورهای هستهای و هم بهعنوان ارائهدهنده خدمات غنیسازی، نقشی مسلط را در این بازار دارد؛ شرکت دولتی روساتم ۲۰۰ میلیارد دلار سفارش عمدتاً برای نیروگاههای هستهای دریافت کرده و حدود ۴۰ درصد از ظرفیت جهانی غنیسازی اورانیوم را در اختیار دارد. ایالات متحده بسیار عقبتر است. چالش دوم، برنامه هستهای غیرنظامی چشمگیر چین — با ساخت ۳۷ راکتور توسط شرکتهای این کشور — و توانمندی قابلتوجه پکن در این حوزه است. هنگامی که چین صادرات راکتور در مقیاس گسترده را آغاز کند، رقیبی …
