آذوقهای که پس از خشکشدن روی پشت بام خانهها، برای زمستان کنار گذاشته میشود تا به عنوان «آش ترخینه» در دل سرمای سخت، گرمای تابستان را میهمان سفره مردمان این دیار کند.
فلوریا مروتی از فعالین گردشگری کرمانشاه با اشاره به پیشینه تهیه ترخینه در غرب ایران، اظهار کرد: این آذوقه از قدیم الایام توسط زنان زاگرس نشین تهیه میشده است.
وی افزود: برای تهیه ترخینه، زنان کرد از یکی دو ماه قبل مشغول جمع آوری دوغ و ریختن آن داخل مشک میشوند و همین که به روزهای پایانی مرداد و اوایل شهریور میرسند، دوغها را جلوی آفتاب میگذارند تا آب اضافه آن تبخیر شود و یک دوغ غلیط از آن باقی بماند.
این فعال گردشگری که در حوزه تهیه پرونده ثبت ملی خوراکهای کرمانشاه فعال است، تصریح کرد: علاوه بر دوغ، تهیه ترخینه به گندم نیز نیاز دارد و برای همین به مقداری که مورد نیاز است، گندم پخت میکنند و آن را چند روزی جلوی آفتاب قرار میدهند تا گندمهای پخته شده کامل خشک شود و بعد آن را نیم کوب میکنند. بدنبال آن گندمها را داخل دوغ میریزند و باهم ترکیب میکنند. …
