محمدمهدی مطیعی در گفتوگو با ایسنا با اشاره به پیشینه این رصدخانه اظهار کرد: رصدخانه دانشکده علوم دانشگاه فردوسی مشهد، به عنوان یکی از قدیمیترین رصدخانههای دانشگاهی ایران، در دهه ۴۰ شمسی توسط زندهیاد دکتر محمدعلی سعادت بنیانگذاری شد.
وی افزود: نخستین تلسکوپ این رصدخانه از نوع شکستی، با قطری حدود ۱۵ سانتیمتر و فاصله کانونی حدود ۱۸۰۰ میلیمتر بود که بر روی پایهای فلزی نصب شده بود. همچنین یک تلسکوپ شکستی دیگر با قطر حدود ۱۰ سانتیمتر نیز به عنوان تلسکوپ قابل حمل، برای برنامههای رصدی خارج از دانشکده مورد استفاده قرار میگرفت.
رئیس رصدخانه دانشگاه فردوسی مشهد ادامه داد: با توجه به موقعیت مکانی رصدخانه و نزدیکی آن به مرکز شهر، امکان استفاده از حداکثر توانایی ابزارهای اپتیکی آن فراهم نبود و این مجموعه بیشتر برای آموزش دانشجویان، آشنایی آنان با مبانی نجوم رصدی و اجرای برخی پروژههای تصویربرداری از اجرام سماوی پرنور، مانند ماه و خورشیدگرفتگیها، مورد استفاده قرار میگرفت.
توسعه تجهیزات رصدخانه در دهه ۷۰
مطیعی بیان کرد: در اوایل دهه ۷۰ شمسی، به همت زندهیاد دکتر محمدتقی عدالتی، استاد نجوم دانشگاه فردوسی مشهد، دو دستگاه تلسکوپ بازتابی اشمیت ـ کاسگرین ۸ و ۱۴ اینچ و یک دستگاه CCD، که نوعی دوربین دیجیتال برای عکاسی نجومی است، به تجهیزات رصدخانه اضافه شد.
وی با اشاره به فعالیتهای کنونی رصدخانه دانشگاه فردوسی مشهد، گفت: در حال حاضر، بازدیدهای عمومی مدارس، مراکز آموزشی و دانشگاهها از رصدخانه، در کنار امکان استفاده دانشجویان و دانشآموزان از امکانات آن، از جمله فعالیتهای اصلی این مجموعه است؛ البته استفاده دانشجویان و دانشآموزان از رصدخانه در صورتی امکانپذیر است که طرحهای رصدی آنان به تصویب گروه فیزیک دانشکده علوم دانشگاه فردوسی مشهد برسد.
رئیس رصدخانه دانشگاه فردوسی مشهد افزود: برگزاری بخش عملی دروس نجوم رصدی برای دانشجویان نیز یکی از مهمترین فعالیتهای رصدخانه است و در مجموع، این مجموعه در حال حاضر یکی از فعالترین رصدخانههای ایران به شمار میرود.
رصدخانه فردوسی؛ از ترویج علم تا رصدهای تخصصی
مطیعی با تأکید بر اینکه رصدخانه دانشگاه فردوسی مشهد برای گسترش علاقهمندان به علم نجوم برنامههای مختلفی دارد، …
