به گزارش ایسنا، آیت الله محمد سروش محلاتی چهارشنبه ۲۱ مرداد و همزمان با شام شهادت امام حسن مجتبی(ع)، در سلسلهنشستهای دینی و فرهنگی که از سوی مجمع دینی احیای فضیلت به مناسبت ایام پایانی ماه صفر با موضوع «امام حسن(ع) و مدیریت عبور از جنگ» برگزار شد، گفت: هدف از بحث اصلی امروز، بررسی مسئله ترک جنگ و پذیرش مصالحه با معاویه از دید «مدیریت عبور از بحران جنگ» است.
وی درباره شرایط امام مجتبی(ع)و بحران تاریخی گفت: امام مجتبی(ع) امامت را در ایامی میپذیرد که امیرالمومنین علی(ع) در جنگهای زیادی درگیر بود و جنگ با شام هنوز به نتیجه نرسیده بود.
وی وفزود: بحران جامعه در عصر امام مجتبی(ع) از زمان امیرالمومنین(ع) آغاز شد و با شهادت ایشان و بقیه درگیریها به اوج رسید. پایان جنگها نزد امیرالمومنین(ع) روشن بود، اما درباره امام مجتبی(ع) وضعیت بحرانیتر بود.
ایت الله محلاتی افزود: در کوفه پس از بیعت با امام، سپاه امام به دست عبیدالله بن عباس به سوی شام رفت که تسلیم شد و با رشوه معاویه از هم پاشید. این نشان میدهد بحران ادامه یافت و امام باید تصمیم میگرفت.
وی درباره دلایل و تحلیلهای سهگانه درباره تصمیم امام حسن (امام مجتبی) برای توقف جنگ گفت: تحلیل اول این است که بدلیل عدم وجود نیرو و توان کافی برای جنگ؛ نیروهای امام مجتبی به شدت کم شد و انگیزهها پایین بود؛ بنابراین ادامه جنگ ممکن بود فروپاشی نهایی نیروهای امام را به همراه آورد.تحلیل دوم این است که برای جلوگیری از خونریزی و جلوگیری از تلفات بیحاصل؛ به تعبیر امام مجتبی، هدف حفظ جان و خون مسلمین بود و به این دلیل به مصالحه تمایل یافت. در تحلیل سوم، بدلیل محاسبه مصلحت امت اسلامی؛ با وجود بحرانی بودن اوضاع و نبود افقی روشن برای پیروزی، امام حسن تصمیم گرفت از خونریزیهای بیشتر جلوگیری کند، حتی اگر این به معنی واگذاری قدرت به معاویه بود، تا آیندهای مبهم اما امیدوارکننده برای امت اسلامی باقی بماند.
وی ادامه داد: بر اساس این سه تحلیل، امام مجتبی فهمید که جنگ در شرایط فعلی به سود امت اسلامی نخواهد بود و مصالح امت را در نظر گرفت.
آیت الله محلاتی درباره تفاوت امام علی(ع با امام حسن (ع)در مدیریت بحران گفت: امام علی(ع) هنگام بحرانهای خود با وجود …
