به گزارش ایسنا، در آستانه فرا رسیدن هفته دولت، بر کسی پوشیده نیست که دولت چهاردهم در دو سال گذشته شرایط ویژهای را تجربه کرده است؛ از آغاز به کارش با ترور شهید اسماعیل هنیه تا جنگ ۴۰ روزه، اما سئوال اصلی این است مسعود پزشکیان، رئیس جمهوری، در این مسیر پر فراز و نشیب که جنگ نیز بر روی آن سایه انداخته است، تا چه میزان توانسته با تکیه بر توان دولتمردان در مسیر تحقق وعدههای انتخاباتی خود گام بردارد؟
پزشکیان خلاف بسیاری از نامزدهای انتخاباتی، در رقابتهای دوران انتخابات عمداً از وعدههای عددی و بزرگ فاصله گرفت و بر این اصل تاکید داشت که «وعده غیرکارشناسی» نمیدهد.
رئیس دولت چهاردهم که در جریان رقابتهای انتخاباتی خود را «صدای بیصدایان» معرفی و بر تلاش جهت تحقق «حق» و «عدالت» در جامعه و اجرای احکام «برنامه هفتم پیشرفت» تاکید کرده بود.
ارتباطات مناسب و سازنده با دنیا برای رفع یا کاهش تحریمها، افزایش سرمایهگذاری خارجی برای تحقق رشد اقتصادی و اجرای قوانین به جای ایجاد قوانین جدید، از مهمترین محورهای عنوان شده است که در اولویت برنامههای اقتصادی پزشکیان قرار داشت.
محور شعارهای انتخاباتی رئیسجمهوری چه بود؟
استفاده از ظرفیتهای داخلی با تکیه بر «وفاق ملی» برای حل مسائل کشور، رفع فیلترینگ و آزادتر کردن اینترنت، جمعشدن گشت ارشاد و مخالفت با برخوردهای قهری در مسئله حجاب، بهبود رابطه با جهان، رفع تحریمها و احیای برجام، حل مسئله FATF، کنترل تورم و جلوگیری از چاپ پول، اصلاح سیاست ارزی، آزادسازی واردات خودرو، عدم دخالت دولت در بورس، اصلاح یارانهها و توزیع عادلانهتر آن، جذب سرمایه خارجی و رشد اقتصادی از جمله وعدههایی بود که مسعود پزشکیان در دوران رقابتهای انتخاباتی از تریبونها مطرح کرد.
رئیسجمهوری در انتخابات ریاستجمهوری ۱۴۰۳ خلاف برخی نامزدهای ادوار گذشته، فهرست بلندبالایی از وعدههای عدددار درباره میزان کاهش تورم، قیمت ارز، تعداد شغل یا ساخت مسکن ارائه نکرد. بخش مهمی از پیام انتخاباتی مسعود پزشکیان بر «تغییر رویکرد» در اداره کشور استوار بود؛ از اصلاح سیاست خارجی و تلاش برای رفع تحریمها و حل مسئله FATF گرفته تا مخالفت با اقتصاد دستوری، رفع فیلترینگ، تغییر شیوه مواجهه با مسئله حجاب و گشت ارشاد و تشکیل دولتی مبتنی …
