به گزارش ایسنا، موج تازه عبور گسترده مهاجران به شهرهای خودمختار سئوتا و ملیلیه در اسپانیا، این منطقه را بار دیگر به کانون توجهات بینالمللی تبدیل کرده است. ورود دهها هزار مهاجر از سواحل مراکش (مغرب) به سئوتا در روز پنجشنبه و بازگرداندن بیش از نیمی از آنها به مراکش، یکی از بزرگترین موجهای مهاجرت به خاک اروپا در سالهای اخیر را رقم زد. این رخداد که دهها کشته برجای گذاشت، تنها به یک بحران انسانی محدود نماند و به سرعت به اختلافات دیپلماتیک میان کشورهای اروپایی، تشدید تنش در روابط مادرید و رباط و حتی منازعات سیاسی در آمریکا کشیده شد. پیشینه تاریخی سئوتا و ملیلیه
موضوع سئوتا و ملیلیه ریشه در قرنها تحولات تاریخی، جنگها، استعمار و رقابت قدرتها در غرب دریای مدیترانه دارد. با استقلال مراکش در سال ۱۹۵۶، این دو شهر همچنان تحت حاکمیت اسپانیا باقی ماندند. موقعیت راهبردی آنها در ورودی جنوبی تنگه جبلالطارق، سئوتا و ملیلیه را به نقاطی مهم و مورد رقابت قدرتهای مختلف تبدیل کرده است.
سئوتا در طول تاریخ تحت سلطه تمدنهای مختلف قرار داشت و پس از پیوستن به قلمرو اسلامی، در قرن هشتم میلادی به یکی از مهمترین پایگاههای آغاز فتوحات اندلس تبدیل شد. این شهر در دوران حکومت اسلامی، مرکز مهم علمی و تجاری و حلقه اتصال مراکش و اندلس بود. پرتغال در سال ۱۴۱۵ سئوتا را تصرف کرد و پس از تحولات سیاسی میان پرتغال و اسپانیا، این شهر در نهایت تحت حاکمیت اسپانیا باقی ماند.
پادشاهان مراکش بارها برای بازپسگیری سئوتا تلاش کردند که مشهورترین آنها محاصره ۳۳ ساله این شهر به فرمان سلطان مولای اسماعیل بین سالهای ۱۶۹۴ تا ۱۷۲۷ بود، اما این محاصره به دلیل تداوم پشتیبانی دریایی اسپانیا ناکام ماند. در قرن نوزدهم نیز اسپانیا پس از جنگ «تطوان»، سلطه خود بر سئوتا را بیش از پیش تثبیت کرد. تلاش مهاجران برای عبور از مرز
ملیلیه نیز از سال ۱۴۹۷ و پس از سقوط غرناطه به اشغال اسپانیا درآمد و تاکنون در اختیار این کشور باقی مانده است. مراکش در جنگ تطوان (۱۸۵۹ تا ۱۸۶۰) برای بازپسگیری این دو شهر تلاش کرد، اما پس از شکست، سلطان محمد چهارم با امضای «معاهده واد راس» در سال ۱۸۶۰، حاکمیت اسپانیا بر سئوتا و ملیلیه را به رسمیت شناخت و به پرداخت غرامت سنگینی نیز متعهد شد. بحران چگونه …
