پژوهشگران دانشگاه هیروشیما دریافتند تعداد دندانهای طبیعی افراد ممکن است با مدت بقای آنان پس از جراحی سرطان آدنوکارسینوم مجرای پانکراس ارتباط داشته باشد.
مدتهاست که سلامت دهان و دندان با سلامت عمومی بدن ارتباط داده میشود و نتایج پژوهشهای پیشین نیز سلامت نامناسب دهان و دندان را با پیشآگهی سرطانهای روده بزرگ و مری مرتبط دانستهاند. نتایج تحقیقات قبلی همچنین ارتباط میان سلامت دهان و بروز عوارض پس از جراحی سرطان آدنوکارسینوم مجرای پانکراس (PDAC) را نشان دادهاند، سرطانی که یکی از مرگبارترین انواع سرطان به شمار میرود.
پژوهشگران دانشگاه هیروشیما در این پژوهش بررسی کردند که آیا سلامت دهان و دندان میتواند با مدت بقای بیماران پس از جراحی برداشتن تمام یا بخشی از پانکراس ارتباط داشته باشد یا خیر.
سلامت دهان و بقای بیماران مبتلا به سرطان پانکراس
کنیچیرو اومورا، دانشیار دانشکده علوم زیستپزشکی و سلامت دانشگاه هیروشیما گفت: سرطان پانکراس همچنان یکی از مرگبارترین سرطانها در سراسر جهان و حتی پس از جراحی با هدف درمان قطعی، پیشآگهی بیماران اغلب نامطلوب است.
در سالهای اخیر، نتایج چندین پژوهش مهم نشان دادهاند که عوامل بیماریزای مرتبط با بیماریهای لثه مانند «پورفیروموناس ژنژیوالیس» (Porphyromonas gingivalis)، ممکن است در ایجاد سرطان پانکراس و پیشرفت تومور نقش داشته باشند. بااینحال، هنوز مشخص نیست که آیا سلامت دهان و دندان بهخودیخود بر بقای بیماران مبتلا به سرطان پانکراس پس از جراحی تاثیر میگذارد یا خیر.
این پژوهش شامل ۳۳۹ بیمار بود که بین سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۲ در بخش جراحی بیمارستان دانشگاه هیروشیما تحت عمل جراحی پانکراتکتومی رادیکال قرار گرفته بودند. در این جراحی، تمام یا بخشی از پانکراس برداشته میشود و در برخی موارد، بخشهایی از اندامهای دیگر نیز همراه آن خارج میشود.
پیش از جراحی، وضعیت دهان و دندان همه بیماران مورد بررسی قرار گرفت. پژوهشگران سلامت دهان را بر اساس دو شاخص اصلی ارزیابی کردند که شامل تعداد دندانهای طبیعی باقیمانده و وضعیت تماس دندانهای فک بالا و پایین در ناحیه دندانهای آسیاب کوچک و بزرگ بود.
تقریبا ۲ سال اختلاف در میانگین بقای بیماران
نتایج نشان داد تعداد دندانهای …
