نجمه امینی در گفتوگو با ایسنا درباره شکلگیری نمایشگاه «پیرامون»، اظهار کرد: «پیرامون» در واقع یک نمایشگاه دنبالهدار است که این دوره، سومین دوره آن محسوب میشود. این نمایشگاه معمولاً هر دو سال یکبار برگزار شده و نخستین دوره آن در گالری تهران و دوره دوم در سال ۱۴۰۳ در گالری هنگام مشهد برگزار شد.
وی ادامه داد: اساس شکلگیری «پیرامون» بر معرفی هنرمندان جوان و بااستعداد و پرداختن به پیرامون هنرمندان در هنر معاصر استوار است. در واقع بیشتر به هنرمندانی میپردازیم که بتوان اثر زمان، مکان و بودن در معاصریت را در آثارشان احساس کرد. هنرمندانی که تاکنون در «پیرامون» حضور داشتهاند نیز عمدتاً بسیار جوان و نوظهور بودهاند.
کیوریتور نمایشگاه «پیرامون» درباره عنوان این نمایشگاه، توضیح داد: عنوان «پیرامون» اشارهای مستقیم به پیرامون هنرمند دارد، به آنچه در اطراف او میگذرد و شرایطی که هنرمند در آن زندگی و خلق میکند و میتواند به شکل مستقیم یا غیرمستقیم در آثارش بازتاب پیدا کند.
امینی با اشاره به تعداد آثار حاضر در این دوره، بیان کرد: در این دوره میزبان ۱۰ هنرمند با ۲۲ اثر هستیم. همچنین در این نمایشگاه نمیتوان یک اثر را بهعنوان اثر ویژه معرفی کرد، چراکه هرکدام از آثار به نوعی حرف جدیدی برای گفتن دارند. در واقع شاخصه اصلی نمایشگاه همین است که همه هنرمندان به «پیرامون» شخصی خودشان رسیدهاند.
وی خاطرنشان کرد: شاید وقتی مخاطب وارد نمایشگاه میشود، نقطه اشتراک همه آثار در فرم و تکنیک نباشد. نقطه اشتراک آثار در واقع «پیرامون هنرمند» است، یعنی هر هنرمند از زاویه و تجربه شخصی خود به محیط، زمان و شرایطی که در آن قرار دارد نگاه کرده و آن را در اثرش بازتاب داده است.
کیوریتور نمایشگاه «پیرامون» درباره ویژگیهای برجسته این مجموعه از نظر تکنیک و سبک، ادامه داد: به نظر من سبک در این نمایشگاه مسئله اصلی نیست و آنچه اهمیت بیشتری دارد، موضوع است. همچنین قرار نیست آثار این مجموعه صرفاً بر اساس شباهتهای فرمی یا تکنیکی در کنار یکدیگر قرار بگیرند، بلکه آنچه این هنرمندان را در یک مجموعه گرد هم آورده، نحوه مواجهه آنها با جهان پیرامون و شرایط معاصر است. در این نمایشگاه بیش از آنکه یک زبان بصری مشترک میان آثار دنبال شود، تلاش شده است هر هنرمند بتواند نگاه …
