در میزگرد تخصصی ایسنا به نقش شورای شهر و شهرداری ایلام در توسعه استان و همچنین چالشها و مشکلاتی که باعث پسرفت شهر ایلام و توسعه نیافتگی آن شده است را مورد بررسی قرار داد.
مهدی مومنی روانشناس در این نشست با بیان اینکه متأسفانه حوزه سلامت روان در کشور ما چه در سطح فردی و چه ساختاری مغفول مانده است، اظهار کرد: سلامت جسمی همواره در اولویت قرار داشته اما سلامت روان حتی از سوی متولیان حوزه سلامت جدی گرفته نشده است.
وی با اشاره به اینکه در فضای شهری ایلام، مولفههای آرامش و رفاه روانی شهروندان به چشم نمیخورد، افزود: بیقوارگی و به هم ریختگی فضا، آلودگی صوتی و فقدان مکانهای مناسب، احساس اضطراب و ناامنی را به شهروندان منتقل میکند.
سلامت روان؛ اولویت گمشده در فضای شهری
این روانشناس بیان کرد: شهر با شهروندان آن تعریف میشود حال آنکه شهروند کسی است که در این اجتماع زیست میکند و یکی از موضوعاتی که بر ابعاد زندگی او میتواند تاثیر داشته باشد سلامت روان است. بنابراین شخص برای دریافت احساس آرامش و اینکه بتواند فشارها و تنشهای درون خانواده را در محیطهای مناسب شهر تخلیه کند نیازمند مکانهایی است که در سطح شهر ایلام وجود ندارد.
وی به پیادهرو طالقانی به عنوان یکی از فضاهای رفاهی برای شهروندان ایلامی اشاره کرد و توضیح داد: شخصی که بخواهد برای چند دقیقه آنجا بنشیند یا پیادهروی کند با حجم زیادی از ترددها، شلوغیها، تکثر دست فروشها و دلالان دلار روبرو میشود که متأسفانه نه تنها آرامش به شخص منتقل نمیکند بلکه پس از تردد گذری از این محدوده، با تنش و وحشت بیشتری از قبل به منزل برمیگردد.
مومنی تصریح کرد: تصاویر سطح شهر ایلام به شکلی است احساس آرامش که نمیدهد هیچ؛ بلکه تنش و ناامنی روانی را به واسطه مشاهده کودک کار، متکدیها، فقدان پارکینگ، رانندگان متخلف، دستفروشانی که در پیادهروها بساط کردهاند، کوچههای باریک با ساختمانهای چندین طبقه و غیرقانونی، به شخص القا میکند.
وی با تاکید بر اینکه در حال حاضر هیچ فضایی که شخص خستگی جسمی و روحیاش را آنجا خالی کند در سطح شهر ایلام وجود ندارد، تشریح کرد: سرانهی فضای سبز ما رشد نداشته است مثلا پارک کودک که تقریبا قدمتی ۶۰ ساله دارد زمانی جایی برای آرامش گرفتن با آسایش نشستن، …
