فاطمه ایرانی مدیرکل امور زنان و خانواده استانداری لرستان در یادداشتی که در اختیار ایسنا قرار داده آورده است: گاهی یک نمودار، بیش از هزاران صفحه گزارش سخن میگوید.
گاهی کافی است چند دقیقه در برابر یک منحنی بایستیم تا آینده یک ملت را ببینیم؛ آیندهای که شاید امروز هنوز آثار آن را بهروشنی احساس نکنیم، اما اگر برای آن تدبیری نیندیشیم، فردا هزینههای سنگینی بر کشور تحمیل خواهد کرد.
نمودار زاد و ولد ایران در هفتاد سال گذشته، تنها مجموعهای از اعداد و خطوط نیست؛ این نمودار، روایت زندگی یک ملت، تغییر سبک زندگی خانوادهها، دگرگونیهای اقتصادی و اجتماعی و در نهایت، ترسیمکننده آینده جمعیتی ایران است.
در سال ۱۳۴۵، حدود یک میلیون و ۲۰۰ هزار نوزاد در ایران متولد شدند. تنها چهارده سال بعد، در سال ۱۳۵۹، تعداد موالید به بیش از دو میلیون و ۴۰۰ هزار نفر رسید؛ رشدی چشمگیر که نشاندهنده جوانی جمعیت، پویایی خانوادهها و امید به آینده بود.اما از همان نقطه، آرامآرام مسیر تغییر کرد.
منحنیای که روزی رو به آسمان میرفت، سالهاست که رو به پایین حرکت میکند؛ تا جایی که امروز تعداد موالید سالانه کشور به کمتر از ۹۰۰ هزار تولد رسیده است. آنچه بیش از خود این عدد نگرانکننده است، ادامهدار بودن این روند نزولی است؛ روندی که هنوز نشانهای از توقف یا بازگشت به تعادل در آن دیده نمیشود.
این کاهش، صرفاً کم شدن تعداد نوزادان نیست؛ این کاهش، یعنی کوچک شدن تدریجی نسل آینده ایران.
یعنی در سالهای پیش رو، کلاسهای درس خلوتتر خواهند شد، دانشگاهها با ورودیهای کمتری مواجه میشوند، بازار کار با کمبود نیروی جوان روبهرو خواهد شد و نسبت سالمندان به جمعیت فعال افزایش خواهد یافت. امروز شاید تنها آمار تولدها کاهش یافته باشد، اما فردا اقتصاد، نظام سلامت، صندوقهای بازنشستگی، امنیت اجتماعی و حتی توان تولید و نوآوری کشور تحت تأثیر همین اعداد قرار خواهند گرفت.
باید بپذیریم که مسئله جمعیت، دیگر صرفاً یک موضوع اجتماعی نیست؛ امروز به یک مسئله راهبردی، اقتصادی، امنیتی و تمدنی تبدیل شده است.
البته نباید این مسئله را سادهسازی کرد و همه مسئولیت را بر دوش خانوادهها گذاشت.
زوجهای جوان امروز در شرایطی برای تشکیل خانواده و فرزندآوری تصمیم …
