به گزارش ایسنا، محمد مختاریانی، رئیس انجمن تولیدکنندگان و تامینکنندگان برنج ایران، امروز (چهارشنبه)، در نشست خبری با تشریح روند تامین ارز کالاهای اساسی اظهار کرد: در سالهای گذشته، واردکنندگان کالا را وارد و عرضه میکردند و ارز مربوط به آن با فاصله زمانی مشخصی پرداخت میشد. هرچند این فاصله بسته به شرایط فروش نفت و وصول منابع ارزی نوسان داشت، اما معمولا پرداختها در یک بازه دو تا سهماهه انجام میشد.
وی ادامه داد: با آغاز جنگ اوکراین و افزایش شدید قیمت جهانی کالاهای اساسی و کامودیتیها، هزینه تامین این کالاها به شکل قابل توجهی افزایش یافت و منابع پیشبینیشده در بودجه دیگر با هزینه واقعی واردات همخوانی نداشت. به همین دلیل، به مرور کسری منابع ایجاد شد و زمان پرداخت ارز از چند ماه به چهار، پنج و حتی شش ماه افزایش یافت. واردکنندگان در سالهای گذشته با استفاده از اعتباری که نزد تامینکنندگان خارجی داشتند و همچنین برخی تسهیلات و وامهای ارزی توانستند فعالیت خود را ادامه دهند، اما طولانی شدن دوره پرداخت، بهتدریج فشار بیشتری بر شرکتها وارد کرد.
به گفته وی، از اواخر سال ۱۴۰۳ این شرایط دشوارتر شد و همزمان با محدودیت منابع و تاخیر در وصول درآمدهای ارزی، فاصله زمانی پرداختها افزایش بیشتری پیدا کرد. در سال ۱۴۰۴ نیز بارها از سوی مسئولان وعده داده شد که مطالبات ارزی واردکنندگان تا پایان سال تعیین تکلیف میشود، اما ادامه تاخیرها موجب شد بخشی از تامینکنندگان خارجی دیگر حاضر به ارائه اعتبار نباشند و توان مالی برخی شرکتهای داخلی نیز کاهش پیدا کند.
وی گفت: واردکننده زمانی که با فرض دریافت ارز در سه ماه آینده قرارداد میبندد، تمام محاسبات تجاری خود را بر همان اساس انجام میدهد، اما زمانی که این دوره به شش ماه یا بیشتر میرسد، ساختار مالی و سودآوری شرکت دچار مشکل میشود.
ارز به نام واردکننده تخصیص داده میشد، اما در موعد مقرر در اختیار او قرار نمیگرفت
مختاریانی با بیان اینکه بسیاری از تشکلهای فعال در حوزه کالاهای اساسی طی دو سال گذشته خواستار اصلاح یا حذف سازوکار موجود ارز ترجیحی بودهاند، اظهار کرد: مشکل فعالان اقتصادی این بود که ارز به نام واردکننده تخصیص داده میشد، اما در موعد مقرر در اختیار او قرار نمیگرفت؛ در عین حال واردکننده …
