عباس شیخالاسلامی در گفتوگو با ایسنا با اشاره به حقوق مالی و غیرمالی زن و مرد پس از ازدواج، اظهار کرد: مهریه قراردادی است که در زمان ازدواج میان زن و شوهر تعیین میشود و به موجب آن، مرد متعهد به پرداخت مالی به عنوان مهریه میشود. این مهریه ممکن است عندالمطالبه یا عندالاستطاعه باشد. در مهریه عندالمطالبه، زن میتواند هر زمان که بخواهد مهریه خود را مطالبه کند اما در مهریه عندالاستطاعه، پرداخت مهریه منوط به استطاعت مالی مرد است. در قانون، اصل بر این است که حق طلاق با مرد است و در مقابل، مهریه و نفقه از حقوق مالی زن محسوب میشود. مرد مکلف به پرداخت نفقه همسر خود است و زن نیز در چارچوب قانون، تکالیفی از جمله تمکین دارد.
وی با بیان اینکه زوجین میتوانند شروطی را ضمن عقد نکاح بپذیرند، ادامه داد: زنان میتوانند در زمان ازدواج، با توافق و پذیرش مرد، شروط مختلفی را در عقدنامه درج کنند؛ از جمله وکالت در طلاق، تعیین محل سکونت، اجازه خروج از کشور و سایر حقوقی که مورد توافق طرفین قرار میگیرد. بنابراین، زن و مرد میتوانند در چارچوب قانون و با توافق یکدیگر، شروط متعددی را در ضمن عقد نکاح قرار دهند و در صورت پذیرش و امضا این شروط، آثار حقوقی آن نیز قابل بررسی خواهد بود.
شرط تنصیف دارایی چه زمانی اجرا میشود؟
عضو هیئت علمی حقوق جزا و جرمشناسی دانشگاه آزاد اسلامی مشهد با اشاره به شرط تنصیف اموال، بیان کرد: آنچه به صورت معمول در شروط ضمن عقد نکاح درج میشود، این است که اگر مرد بدون دلیل موجه اقدام به طلاق همسر خود کند، با وجود سایر شرایط مقرر در عقدنامه، باید تا نصف دارایی بهدستآمده در دوران زندگی مشترک را به همسر خود منتقل کند.
وی در پاسخ به این پرسش که آیا زن در صورت درخواست طلاق نیز میتواند از شرط تنصیف اموال استفاده کند، گفت: شرط متعارف تنصیف اموال در عقدنامه، ناظر به شرایطی است که مرد متقاضی طلاق باشد و عذر موجهی برای طلاق نداشته باشد؛ بنابراین صرف درخواست طلاق از سوی زن، موجب اجرا این شرط نخواهد شد. البته زن و مرد میتوانند شرط دیگری را با توافق یکدیگر تعیین کنند. برای مثال، زن میتواند …
