هادی همتیار در گفتوگو با ایسنا، در این خصوص گفت: سفر یکی از موثرترین روشها برای مدیریت استرس و بازیابی سلامت روانشناختی است که فراتر از یک تغییر مکان ساده، از جنبههای مختلف فیزیولوژیکی و روانشناختی عمل میکند. اولین موضوع، گسست از چرخه «محرکهای استرسزای» زندگی روزمره مانند ترافیک، حجم کاری و مسئولیتهای خانه است. سفر باعث میشود ما بهطور فیزیکی از این محیط جدا شویم؛ این فاصلهگیری به مغز اجازه میدهد تا از حالت هوشیاری و دفاعی خارج و وارد وضعیت آرامش و بازیابی شود.
وی افزود: تغییر چشمانداز و کاهش نشخوار فکری یکی دیگر از عوامل اصلی اضطراب است وقتی در محیطی ناآشنا هستیم، ذهن ناچار است بر لحظه حال، محیط اطراف و تجربههای جدید تمرکز کند. این کار باعث کاهش «نشخوار فکری» یا تکرار افکار منفی درباره گذشته یا نگرانی درباره آینده میشود. موضوع دیگر ترشح هورمونهای لذت و کاهش کورتیزول است که تجربه زیباییهای طبیعی و فعالیتهای سرگرمکننده در سفر باعث ترشح انتقالدهندههای عصبی مانند دوپامین و سروتونین میشود. این مواد شیمیایی اثرات هورمون استرس یعنی کورتیزول را در بدن خنثی میکند و باعث بهبود خلقوخو میشود. موضوع احیای خلاقیت و دیدگاه نو سفر باعث میشود مغز با چالشهای کوچک جدیدی روبهرو شود، این درگیریهای ذهنی مثبت مسیرهای عصبی جدیدی را فعال کرده و پس از بازگشت، با دیدگاه بازتر و خلاقانهتری به مشکلات زندگی نگاه کنیم.
به گفته وی، تجربه «غرقگی» از طریق فعالیتهای لذتبخش در سفر (مانند کوهنوردی، شنا یا عکاسی) میتواند ما را به حالتی برساند که در آن زمان و دغدغهها کاملاً فراموش میشوند؛ این وضعیت عمیقترین سطح استراحت برای مغز است. همچنین فعالیت بدنی بیشتر در سفر و دوربودن از نورهای آبی در ساعات پایانی شب، باعث بهبود کیفیت خواب و کاهش استرس مزمن میشود که این خود عامل کلیدی در کنترل استرس است.
همت یار تغییر محیط و فاصلهگرفتن از فضای کار و زندگی روزمره را در بازسازی ذهنی بسیار موثر دانست و گفت: این اقدام فرد را از محرکهای تکراری و فشارهای عادتشده جدا میکند که پیامد نخست آن کاهش فشار روانی است. با دوری از محیط همیشگی، مواجهه با تنشهای کاری و خانگی به حداقل میرسد و سیستم عصبی فرصت مییابد تا به آرامش برسد.
…
