به گزارش ایسنا، با ظهور مدلهای عاملمحور، چرا باید به استفاده از چتباتها برای پیدا کردن پاسخها بسنده کرد؟ برخی دانشجویان، عاملهای هوش مصنوعی را هدایت میکنند تا کل دورههای آنلاین را به جای آنها بگذرانند و به نرمافزار اجازه میدهند در پسزمینه فعالیت کند، در حالی که خودشان وقتشان را صرف کارهای «مفیدتری» مانند بالا و پایین کردن بیهدف محتوای گوشی یا بازی کردن میکنند.
به نقل از فیوچریسم، روزنامه نیویورکتایمز در گزارشی جدید به بررسی این روند پرداخته است؛ روندی که نشان میدهد تقلب با کمک هوش مصنوعی تا چه اندازه افراطی شده، اما در عین حال خطرات آموزش در محیط مجازی به جای محیط حضوری را نیز آشکار میکند. استادان در دورههای آنلاین نمیتوانند مانند دورههای حضوری که اکنون در حال بازگشت به آنها هستند، به امتحانهای تحت نظارت و ارائههای شفاهی تکیه کنند.
از آنجا که همهچیز پشت صفحه نمایش اتفاق میافتد، دانشجویان میتوانند از یک عامل هوش مصنوعی بخواهند وارد پلتفرمهای آموزشی شود، آزمونهای کوتاه را به جای آنها انجام دهد، ویدئوهای آموزشی را تماشا کند، مقاله بنویسد و حتی خود را جای دانشجو جا بزند و در بحثهای کلاسی شرکت کند. بحث کلاسی نوعی تکلیف است که در آن از دانشجویان انتظار میرود درباره مطالب تعیین شده برای مطالعه با همکلاسیها و گاهی استاد گفتوگو کنند.
شرکتهای هوش مصنوعی برای متوقف کردن این روند اقدام چندانی انجام نمیدهند.
نیویورکتایمز دریافت که هیچیک از سه چتبات محبوب میان دانشجویان، یعنی چت جیپیتی، جمینای و گرمرلی، درخواست نوشتن یک مقاله کامل به جای دانشجو را رد نمیکنند.
این ابزارها همچنین مانع ورود مدلهای خود به پلتفرمهایی مانند Canvas و Blackboard نمیشوند و درخواست استادان و متخصصان آموزشی برای اینکه مدلهای هوش مصنوعی هنگام استفاده در این پلتفرمها خود …
