به گزارش ایسنا، شبکه ملی اطلاعات یا اینترنت ملی یکی از کلان پروژههای ملی است که برای نخستین بار در اواخر سال ۱۳۸۴ به منظور بهرهگیری از فرصت های فضای مجازی برای نشر و اشاعه فرهنگ والای اسلامی مطرح شد و شهریور ماه ۱۳۹۹ طرح کلان و معماری شبکه ملی اطلاعات، در جلسه شصت و ششم شورای عالی فضای مجازی به تصویب رسید.
آن زمان بر اساس تصمیم هیات دولت مقرر شد که اینترنت ملی طی ۳ سال به بهرهبرداری برسد و طراحیهای کلی شبکه نیز انجام شود.یکسال بعد مقرر شد پروژه شبکه ملی اینترنت در مرکز تحقیقات مخابرات ایران دنبال شود. به این ترتیب با توجه به الزامات سند چشم انداز بیست ساله، موضوع شبکه ملی اینترنت با نام جدید شبکه ملی اطلاعات در سال ۱۳۸۹ به صورت جدیتر مطرح و کلیات موضوع در ماده ۴۶ برنامه پنجم توسعه دیده شد. چند سال بعد برنامه های عملیاتی راه اندازی و بهرهبرداری این شبکه در هیات وزیران به تصویب رسید.
براساس بند الف ماده ۴۶ برنامه پنجم توسعه، وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات مکلف شد نسبت به ایجاد و توسعه شبکه ملی اطلاعات و مراکز داده داخلی امن و پایدار با پهنای باند مناسب با رعایت موازین شرعی و امنیتی کشور مناسب اقدام و با استفاده از توان و ظرفیت بخشهای عمومی غیردولتی، خصوصی و تعاونی، امکان دسترسی پرسرعت مبتنی بر توافقنامه سطح خدمات را به صورتی فراهم کند که تا پایان سال دوم کلیه دستگاههای اجرائی و واحدهای تابعه و وابسته و تا پایان برنامه، ۶۰ درصد خانوارها و کلیه کسب و کارها بتوانند به شبکه ملی اطلاعات و اینترنت متصل شوند.
اما شبکه ملی اطلاعات چیست؟
شبکه ملی اطلاعات به تعریف مصوب شورای عالی فضای مجازی به عنوان زیرساخت ارتباطی فضای مجازی کشور، شبکهای مبتنی بر قرارداد اینترنت به همراه سوئیچها و مسیریابها و مراکز دادهای تعریف شده است که امکان ایجاد شبکههای مختلف،خصوصی و امن داخلی در آن فراهم باشد.
در جلسه پانزدهم شورای عالی فضای مجازی در سال ۱۳۹۲،تعریف و الزامات شبکه ملی اطلاعات مورد بررسی و تصویب قرار گرفت و پیرو آن وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات به عنوان مجری این شبکه معرفی شد. در این جلسه الزامات حاکم بر تحقق شبکه ملی اطلاعات تعریف شد که شامل شبکهای متشکل از زیرساختهای ارتباطی کاملا داخلی با مدیریت …
