به گزارش ایسنا، تابناک نوشت: ساعت ۹ شب است. تلویزیون روشن است اما هیچکس آن را نگاه نمیکند. پدر اخبار را در تلگرام دنبال میکند. مادر قسمت جدید یک سریال نمایش خانگی را روی گوشی میبیند. دختر خانواده در اینستاگرام مشغول اسکرول است. پسر خانواده هم ویدئوی یوتیوب میبیند. تلویزیون روشن است اما دیگر مرکز خانه نیست.
سریالها، مسابقهها و برنامههای تلویزیونی دور زمانی تبدیل به خاطره مشترک یک نسل شده بودند. مردم درباره شخصیتها حرف میزدند، دیالوگها را تکرار میکردند و منتظر قسمت بعد میماندند اما امروز چه اتفاقی افتاده؟ نسلی که زمانی برای دیدن یک سریال منتظر هفته بعد میماند، امروز در چند ثانیه میتواند به هزاران ساعت محتوا دسترسی داشته باشد.
امروز مخاطب انتخاب میکند چه چیزی ببیند یا چه زمانی ببیند. یا چند قسمت را پشت سر هم ببیند حتی سرعت دیدن را خودش تعیین کند اما تلویزیون همچنان از مخاطب میخواهد در یک ساعت مشخص پای یک شبکه مشخص بنشیند. تلویزیون زمانی قدرت داشت که تنها پنجره مردم به جهان بود؛ امروز اما در خانه هر ایرانی صدها پنجره دیگر باز شده است.
بر اساس گزارشهای جهانی مصرف رسانه، زمان استفاده مردم از رسانههای دیجیتال در سالهای اخیر به شکل چشمگیری افزایش یافته و تلفن همراه به اصلیترین ابزار مصرف محتوا در بسیاری از کشورها تبدیل شده است. ایران نیز از این تغییر جهانی جدا نبوده و طبق گزارشهای سالانه وضعیت اینترنت، تعداد کاربران اینترنت کشور از مرز ۷۰ میلیون نفر عبور کرده و شبکههای اجتماعی به بخش مهمی از زندگی روزمره مردم تبدیل شدهاند.
تلویزیون فقط قربانی تغییر فناوری نیست؛ بخشی از ریزش مخاطب نتیجه تصمیمهای خودش است. سالهاست بسیاری از مخاطبان احساس میکنند شبکهها شبیه هم شدهاند. برنامهها بیشتر شبیه جلسات گفتوگو هستند تا سرگرمی. نسل جدید منتظر نمیماند. نسلی که با اینترنت بزرگ شده تحمل برنامهای که ۲۰ دقیقه مقدمه دارد و تازه بعد از آن وارد موضوع میشود، کمتر دارد.
شبکه نمایش خانگی نشان داد مردم هنوز سریال میخواهند؛ فقط انتخابهایشان تغییر کرده است. مخاطب ایرانی نمرده؛ فقط جای دیگری رفته است.
این نسل دنبال سرعت، تازگی، تجربه شخصی و تعامل است. در همین زمان فضای مجازی تبدیل به رقیبی جدی شد. یک تولیدکننده محتوای …
