حسین روزبهانی در گفتوگو با ایسنا درباره نتایج پژوهشهای انجام شده در حوزه هوش مصنوعی و تاثیر آنها در رشد زبان و مهارتهای کلامی کودکان، اظهار کرد: شاید ۱۰ تا ۱۵ سال از آغاز این پژوهشها گذشته باشد، اما آنچه امروزه عموم مردم بهعنوان هوش مصنوعی میشناسند، بیشتر مربوط به دو سال اخیر است. با این حال، سرعت انجام پژوهشها در این حوزه در حال افزایش است و با گذشت زمان مطالعات بیشتری درباره هوش مصنوعی انجام میشود.
این متخصص روانشناسی بالینی با اشاره به اینکه، تصویری که تاکنون از نتایج این پژوهشها شکل گرفته، ترکیبی از هشدارهای جدی و امیدواری محتاطانه است، بیان کرد: هوش مصنوعی میتواند بهعنوان شریک گفتوگو کودکان که هیچگاه خسته نمیشود و همیشه به کاربر پاسخ میدهد، عمل کند. این ویژگی میتواند برای کودکانی که ضعف دارند یا برای تقویت مهارتهای زبانی خود به تمرین بیشتری نیاز دارند، بسیار مفید و کمک کننده باشد و محیطی بدون قضاوت را برای آنها فراهم کند.
دریافت سیگنالهای اجتماعی یادگیری زبان کودکان را تقویت میکند
روزبهانی به ضرورت تعامل اجتماعی انسانها، تاکید کرد و ادامه داد: تعامل با دستیارهای صوتی و نرمافزارهای هوش مصنوعی میتواند به بهبود تلفظ و حتی افزایش دقت در دستور زبان گفتاری کمک کند. با وجود این مزایا، روانشناسان و زبانشناسان همواره بر این نکته تأکید دارند که زبان انسان صرفاً وسیلهای برای تبادل اطلاعات نیست که بتوان با یک چتبات آن را جایگزین کرد و انتظار داشت مهارت زبانی افزایش پیدا کند.
وی افزود: کودکان برای یادگیری زبان حتما باید سیگنالهای اجتماعی را دریافت کنند. این سیگنالها میتواند شامل تماس چشمی، درک احساسات، لحن صدا، مشاهده رفتار بزرگسال و حتی اشاراتی باشند که با دست انجام میشود؛ بنابراین نمیتوان تمرکز را صرفاً بر تبادل اطلاعات گذاشت و این یکی از ضعفهای هوش مصنوعی است.
این استاد دانشگاه با اشاره به وضعیت کلی تعامل انسان و هوش مصنوعی و عوامل آسیبزای هوش مصنوعی، یادآور شد: با وجود پیشرفتهایی که به طور مداوم در چتباتهای موجود، ایجاد میشود، همچنان این اشارات و سیگنالهای اجتماعی مورد نیاز رشد کودک در آنها وجود ندارد و این مسئله میتواند آسیبزا باشد.