به گزارش ایسنا، آلودگی هوا در سالهای اخیر به یکی از ملموسترین و فراگیرترین مشکلات زیستمحیطی در جهان و بهویژه در کشورهای در حال توسعه تبدیل شده است. رشد سریع شهرنشینی، افزایش تعداد خودروها، گسترش صنایع و مصرف سوختهای فسیلی باعث شده کیفیت هوا در بسیاری از شهرها به سطحی نگرانکننده برسد. بر اساس گزارشهای بینالمللی، میلیونها نفر در جهان به دلیل قرار گرفتن در معرض هوای آلوده جان خود را از دست میدهند و تعداد بسیار بیشتری نیز با بیماریهای مزمن تنفسی و قلبی زندگی میکنند. نکته مهم این است که برخلاف برخی عوامل خطر مانند مصرف دخانیات، اجتناب از هوای آلوده برای شهروندانی که در مناطق آلوده زندگی میکنند عملا ممکن نیست و همه افراد، از کودکان گرفته تا سالمندان، ناچار به تنفس همین هوا هستند.
آلودگی هوا تنها به سرفه و تنگی نفس محدود نمیشود. ذرات معلق بسیار ریز که با چشم دیده نمیشوند، پس از ورود به دستگاه تنفسی میتوانند وارد جریان خون شوند و خطر بیماریهای قلبی، سکته، سرطان ریه و اختلالات عصبی را افزایش دهند. برخی گازها مانند ازن در سطح زمین، دیاکسید نیتروژن و دیاکسید گوگرد نیز اثرات زیانباری بر بدن دارند. در ایران نیز بسیاری از کلانشهرها با سطوحی از آلودگی مواجهاند که از استانداردهای توصیهشده جهانی بالاتر است. این وضعیت نهتنها سلامت مردم را تهدید میکند، بلکه با افزایش هزینههای درمان، کاهش توان کاری افراد و مرگهای زودرس، فشار قابل توجهی بر اقتصاد کشور وارد میکند. به همین دلیل، سنجش و ارزشگذاری اقتصادی این پیامدها به یکی از ابزارهای مهم برای تصمیمگیری در حوزه سیاستگذاری سلامت و محیط زیست تبدیل شده است.
در همین زمینه، محمد ساسانیپور، استادیار جمعیتشناسی در مؤسسه تحقیقات جمعیت کشور، پژوهشی را درباره برآورد هزینههای اقتصادی مرگهای ناشی از آلودگی هوا در ایران انجام داده است. این مطالعه با رویکردی اقتصادی، تلاش کرده هزینه بهرهوری از دست رفته ناشی از مرگهای زودرس مرتبط با آلودگی هوا را در سطح ملی محاسبه کند.
در این پژوهش از «رویکرد سرمایه انسانی» استفاده شده است؛ روشی که در بسیاری از مطالعات اقتصادی سلامت به کار میرود. در این رویکرد، ارزش اقتصادی فرد بر اساس تولید یا درآمدی که میتوانسته در طول سالهای کاری خود ایجاد کند، برآورد …
