دکتر سودابه بساکنژاد عضو هیات علمی گروه روانشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: بازی فعالیتی است که با میل و اختیار فرد و با هدف سرگرمی و تفریح و صرف اوقات فراغت انجام میشود. گاهی بازی فقط سرگرمکننده است و برای تخلیه انرژی و ایجاد نشاط فردی انجام میشود.
وی ادامه داد: در این گونه بازیها، نوع بازی مهم نیست و افراد فقط قصد دارند اوقات فراغت خود را برای ایجاد نشاط بیشتر صرف کنند اما در بیشتر اوقات بازی، هدف یادگیری و آموزشی دارد که در این گونه بازیها هم از بازی لذت میبرند و انرژی خود را تخلیه میکنند و هم در جریان بازی چند عملکرد عمده را در خود تقویت میکنند؛ این عملکردها شامل رشد حرکتی، رشد ذهنی، رشد عاطفی و رشد اجتماعی است.
تاثیر بازی بر عملکرد کودکان
عضو هیات علمی گروه روانشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز اضافه کرد: بازی از بدو تولد تا سه ماهگی در جهت آمیختن با محیط اطراف است. به تدریج با افزایش سن کودک، بازی مهارتی و آموزشی میشود و در جهت رشد شناختی کودکان تغییر پیدا میکند.
وی بیان کرد: بازی میتواند انواع مختلفی داشته باشد، برای نمونه بازیهای با لگو و بلوکهای سازنده در جهت افزایش دستکاری و کنترل محیط و اکتشاف است. یا بازیهای بدنی و رقابتی مانند قایم باشک، تعقیب و گریز و عمو زنجیرباف در جهت افزایش فعالیت بدنی و قدرت عضلانی و آشنایی با محیط رقابتی است.
چه موقع به خانه بازی نیاز است؟
بساکنژاد گفت: در این میان اسباب بازیها میتوانند در هدایت کودکان برای انجام یک بازی مناسب سن و سطح شناختی آنها نقش …
