به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه آگاه نوشت: به اعتقاد بسیاری از کارشناسان، ناترازی بنزین در ایران دیگر فقط به اختلاف میان تولید و مصرف محدود نیست؛ این ناترازی حاصل همزمان رشد مصرف، فرسودگی و بهرهوری پایین ناوگان، توسعهنیافتگی حملونقل عمومی و شیوهای از توزیع یارانه است که بخش مهمی از آن به جای افراد، به خودروها تعلق میگیرد. در چنین شرایطی، هر تصمیم درباره بنزین، علاوه بر پیامد اقتصادی، آثار اجتماعی و سیاسی گستردهای خواهد داشت. بر اساس آمارهای اعلامشده، مصرف روزانه بنزین کشور به حدود ۱۳۵ میلیون لیتر رسیده، در حالی که تولید پالایشگاهها حدود ۱۱۲ میلیون لیتر است. بخشی از این فاصله نیز از طریق تبدیل محصولات پتروشیمی به بنزین، برداشت از ذخایر و واردات جبران میشود که ادامه این روند، از یک سو به معنای افزایش آلودگی و از سوی دیگر موجب فشار بر منابع ارزی و کاهش امکان استفاده از فرآوردهها و محصولات پتروشیمی در بازارهای صادراتی است. ضمن آنکه هزینهکرد ارز برای تامین سوخت، سایر بخشها را نیز بیش از پیش به تامین ارز نیازمند میکند.
با این حال، اخیرا سقاباصفهانی، معاون رئیسجمهور و رئیس سازمان بهینهسازی و مدیریت راهبردی انرژی، با حضور در رسانه ملی تاکید داشته که در حال حاضر سه سناریو برای مدیریت ناترازی بنزین مطرح شده است: عرضه سوخت متناسب با تولید روزانه بدون تغییر قیمت؛ سهمیهبندی بر مبنای خودرو و عرضه مصرف مازاد با نرخ غیریارانهای و اختصاص بخشی از بنزین به حملونقل عمومی و توزیع بخش دیگر میان همه افراد. علاوه بر آن سقاباصفهانی به تازگی این سناریوها را در فضای مجازی نیز در قالب نظرسنجی به اشتراک گذاشت که طبق تصویر منتشرشده از سوی وی، ۴۸ درصد رأیدهندگان به سناریوی اختصاص سهمیه ۱۵۰۰ تومانی به هر کد ملی رأی دادهاند، در حالی که ۳۷ درصد، عرضه با نرخ چهارم یا قیمت آزاد ۸۷ هزار تومانی را انتخاب کردهاند و ۱۵ درصد نیز حامی ادامه وضعیت موجود و در نهایت خاموشی پمپ بنزینها بودهاند. اما با ارزیابی این سناریوها، بسیاری از صاحبنظران تاکید دارند که دولت باید به سمت سیاستهای غیرقیمتی حرکت کند.
از سوی دیگر، تجربه اصلاحات قیمتی در حوزه انرژی نشان داده است که نحوه اطلاعرسانی، به اندازه محتوای تصمیم اهمیت دارد. تصمیم ناگهانی درباره سوخت میتواند حتی پیش …
