به گزارش خبرگزاری مهر، در سالهای اخیر، پایداری زیستمحیطی به یکی از مهمترین معیارهای ارزیابی میزبانان بازیهای المپیک تبدیل شده و کمیته بینالمللی المپیک نیز بر این موضوع تأکید ویژهای دارد.
دکتر مهناز صباغ نوین کارشناس روابط بین الملل در یادداشتی برای گروه ورزشی خبرگزاری مهر در این مورد نوشت: در این میان، لسآنجلس که در سالهای ۱۹۳۲، ۱۹۸۴ و ۲۰۲۸ میزبان بازیهای المپیک تابستانی بوده و خواهد بود، نمونهای مناسب برای بررسی این تحول است. مرور این سه دوره نشان میدهد که مفهوم «میراث المپیک» از توسعه زیرساخت و موفقیت اقتصادی، به سمت پایداری، کاهش اثرات زیستمحیطی، تابآوری شهری و بهبود کیفیت زندگی شهروندان حرکت کرده است.
المپیک لسآنجلس ۱۹۳۲
المپیک لسآنجلس ۱۹۳۲ فراتر از یک رویداد ورزشی بود. این دوره با مدیریت مالی موفق و کسب حدود یک میلیون دلار مازاد مالی از طریق فروش بلیت، سود سپردههای بانکی، فروش تجهیزات پس از پایان بازیها، انتشار اوراق قرضه دولتی و درآمدهای تجاری برگزار شد.
استفاده از زیرساختهای موجود و ساخت تنها دو مجموعه جدید، همکاری با بخش خصوصی و صنعت سرگرمی، دعوت از مالکان روزنامهها، توسعهدهندگان املاک و مدیران استودیوهای هالیوود، استفاده از ورزشکاران در تولیدات سینمایی و توسعه فضای سبز شهری از جمله اقداماتی بود که این دوره را به الگویی برای برگزاری رویدادهای بزرگ تبدیل کرد. کاشت حدود ۳۰ هزار اصله نخل در خیابانها و بلوارهای اصلی شهر نیز بخشی از برنامههای توسعه شهری بود که آثار آن سالها بعد نیز باقی ماند. هرچند در آن زمان موضوع پایداری زیستمحیطی به شکل امروزی مطرح نبود، اما استفاده حداکثری از امکانات موجود، زمینهساز رویکردی شد که امروز یکی از اصول اصلی برگزاری بازیهای المپیک است.
المپیک لسآنجلس ۱۹۸۴
لسآنجلس در سال ۱۹۸۴ بار دیگر با تکیه بر استفاده از زیرساختهای موجود، یکی از موفقترین دورههای المپیک را برگزار کرد. کمیته برگزاری با مدیریت منابع، جذب گسترده اسپانسرها و قراردادهای تجاری، توانست ۲۳۳ میلیون دلار مازاد بودجه ایجاد کند؛ مدلی که بعدها به الگوی برنامه تجاری کمیته بینالمللی المپیک تبدیل شد.
این دوره علاوه بر موفقیت اقتصادی، از نظر اجتماعی …
