
خبرگزاری مهر، گروه استان ها- عفت فلاح*: در خیابانها و کوچههای شهرهای عراق، بر دیوار موکبها و در مسیر عبور زائران، بنرها و تصاویری به چشم میخورد که در کنار تصویر رهبر شهید ایران، پیامهایی از مقاومت، ایستادگی و خونخواهی را بازتاب میدهند.
در میان این تصویرها، عبارت «قوموا لله» بیش از هر چیز نگاهها را به خود جلب میکند؛ ندایی برخاسته از ایمان که انسان را به قیام برای خدا، ایستادگی در برابر ظلم و وفاداری به راه حق فرامیخواند.
این بنرها تنها نشانههایی تصویری در مسیر اربعین نیستند؛ بلکه روایتگر پیوند دلهاییاند که با وجود تفاوت زبان، ملیت و جغرافیا، در عشق به امام حسین(ع) و آرمان مقاومت، خود را همعهد و همصدا میدانند.
در بسیاری از خیابانها، کوچهها و موکبها، تصویر آقای شهید ایران دیده میشود.
آنچه بیش از همه معنا داشت، فقط حضور این تصاویر و شعارها نبود؛ بلکه احساسی بود که در پس آنها جریان داشت. احساس نزدیکی میان دلهایی که شاید از دو سرزمین و دو فرهنگ متفاوت بودند، اما در عشق به حسین(ع) و در باور به مقاومت در برابر ظلم، خود را هم راه و هم هدف میدیدند.
اربعین، جلوهای بزرگ از همین هم دلی است. میلیونها انسان، با زبانها و رنگها و ملیتهای گوناگون، در یک مسیر حرکت میکنند؛ مسیری که مقصد ظاهری آن کربلاست، اما مقصد عمیقترش زنده نگه داشتن یک حقیقت است و آن «حقیقت ایستادن در برابر ستم و تسلیم نشدن در برابر باطل» است.
در مکتب مقاومت، امام حسین(ع) تنها یک شخصیت تاریخی نیست؛ او سرچشمه یک اندیشه و الگوی جاودانه است.
قیام عاشورا به انسان میآموزد که حق، حتی اگر در اقلیت باشد، ارزش دفاع دارد و ظلم، هرقدر قدرتمند به نظر برسد، نباید به رسمیت شناخته شود.
حسین(ع) به تاریخ نشان داد که گاهی ایستادگی، از پیروزی ظاهری مهمتر است و گاهی شهادت، نه پایان راه، بلکه آغاز بیداری یک ملت و امت است.
از همینجاست …












