به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ستاد نانو، شرکت دانشبنیان کیتوتک مسیر خود را از پژوهشهای دانشگاهی درباره بیوپلیمرهای طبیعی آغاز کرد و امروز مجموعهای از محصولات ترمیم زخم، بندآورندههای خونریزی و محصولات مبتنی بر نانو نقره را تولید میکند؛ محصولاتی که بخشی از آنها به بازارهای خارجی نیز راه یافتهاند. سهیلا سلحشور کردستانی، بنیانگذار و مدیرعامل این شرکت، روایت میکند که چگونه یک پروژه تحقیقاتی از سالهای میانی دهه ۱۳۷۰، پس از سالها پژوهش، ثبت اختراع و توسعه فناوری، به کسبوکاری دانشبنیان با حضور در بازارهای بینالمللی تبدیل شد.
از یک پژوهش دانشگاهی تا تولد یک شرکت دانشبنیان
داستان کیتوتک از یک کارخانه، سرمایهگذاری بزرگ یا خط تولید مجهز آغاز نشد؛ نقطه شروع آن پژوهشی دانشگاهی بود که سالها پیش، در دوران تحصیل دکتری سهیلا سلحشور کردستانی شکل گرفت. تمرکز این تحقیقات بر شناسایی و استفاده از بیوپلیمرهای طبیعی موجود در ایران بود؛ موادی که میتوانستند در حوزههای پزشکی و بهویژه ترمیم زخم کاربرد داشته باشند.
سلحشور کردستانی درباره آغاز این مسیر میگوید تحقیقات اولیه از حدود سالهای ۱۳۷۵ و ۱۳۷۶ شروع شد و پس از چند سال توسعه و تکمیل، شرکت کیتوتک در سال ۱۳۸۲ تأسیس شد. به این ترتیب، یک پروژه علمی که ابتدا ماهیتی پژوهشی داشت، بهتدریج وارد مرحله طراحی محصول، توسعه فناوری و در نهایت تولید صنعتی شد.
یکی از نخستین دستاوردهای این مسیر، توسعه گروهی از محصولات ترمیم زخم بود. این محصولات بر پایه بیوپلیمرهای طبیعی تولید شدند که مواد اولیه آنها از منابع داخلی کشور به دست میآمد و فناوری فرآوری و استفاده از آنها نیز در داخل توسعه پیدا کرده بود.
به گفته مدیرعامل کیتوتک، محصولات اولیه این مجموعه از نظر استفاده از بیوپلیمرهای طبیعی در حوزه ترمیم زخم، دستاوردی کمسابقه در ایران و حتی در سطح بینالمللی محسوب میشدند. این شرکت همچنین موفق به ثبت پنج اختراع بینالمللی در اروپا برای فناوریهای مرتبط با محصولات خود شد؛ اتفاقی که مسیر تجاریسازی و توسعه بازار را برای این مجموعه هموارتر کرد.
این تجربه نشان میدهد که تبدیل یک ایده علمی به محصول تجاری، معمولاً مسیری کوتاه و مستقیم نیست. میان مقاله علمی و محصول نهایی، مراحل متعددی مانند …
