به گزارش خبرنگار مهر، ایران در حالی وارد فصل سرد و دوره اوج مصرف میشود که مسئله گاز، بیش از آنکه به کمبود ذخایر مربوط باشد، به ناترازی شبکه و فاصله جغرافیایی تولید تا مصرف گره خورده است. در چنین شرایطی، واردات یا سوآپ گاز برای تهران نه یک انتخاب نمادین، بلکه ابزاری عملی برای مدیریت فشار بر شبکه، تأمین پایدار مصرف شمال کشور و حفظ خوراک صنایع بزرگ است. در این میان، دو بازیگر اصلی یعنی ترکمنستان و روسیه، هرکدام با منطق متفاوتی در معادله تأمین گاز ایران قرار گرفتهاند.
ترکمنستان از نگاه عملیاتی، فوریترین گزینه برای ایران است. زیرساختهای اتصال دو کشور سالهاست وجود دارد و همین موضوع، سوآپ را به کمهزینهترین و کمریسکترین مسیر بدل کرده است. مهمترین تحول اخیر در این حوزه، فعال شدن مسیر سوآپ گاز ترکمنستان به ترکیه از طریق ایران بود که در مارس ۲۰۲۵ آغاز شد و ظرفیت آن تا ۲ میلیارد مترمکعب در سال اعلام شده است. این رقم در مقایسه با کل مصرف گاز ایران بزرگ نیست، اما برای تنظیم بخشی از توازن شبکه و ایجاد انعطاف در بهرهبرداری از خطوط، اهمیت بالایی دارد. …
