به گزارش خبرگزاری مهر، پنجمین نشست از سلسلهجلسات معرفی و بررسی کتابهای بهنشر با عنوان «بابالکتاب» با موضوع «نسبت داستان و اهلبیت(ع)» در فروشگاه کتاب انتشارات بهنشر واقع در ورودی بابالجواد(ع) حرم مطهر رضوی برگزار شد.
در این نشست که با اجرای نجمالدین شریعتی همراه بود حجتالاسلام مظفر سالاری، نویسنده و مدرس داستاننویسی، درباره تجربه چند دهه فعالیت ادبی و شیوه خلق آثار داستانی با محوریت اهلبیت(ع) سخن گفت و کتابهای «دعبل و زلفا»، «مرا با خودت ببر» و «جزیره گمشده من» معرفی و بررسی شد.
حجتالاسلام سالاری در تشریح مسیر ورود خود به ادبیات، از دوران کودکی و عضویت در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان یاد کرد و گفت: در دورهای که به دلیل بیماری مدتی در خانه بودم، کتابخوانی برایم جدیتر شد و داستانهایی را که میخواندم برای خودم خلاصه نویسی میکردم. همین انس با کتاب، من را به سمت نوشتن داستان سوق داد.
وی افزود: «سفرنامه الیزابت» از نخستین تجربههای داستانیام بود.
این نویسنده با اشاره به علاقهاش برای فراگیری حرفهای داستاننویسی زیر نظر مهدی آذریزدی، اظهار کرد: از همان سالهای نوجوانی دوست داشتم به صورت حرفهای آموزش ببینم و آذریزدی یکی از چهرههایی بود که علاقه داشتم از تجربهاش استفاده کنم، اما این فرصت فراهم نشد.
صبر برای پختگی قلم
سالاری با اشاره به تصمیم خود برای پرهیز از انتشار زودهنگام آثار، گفت: با خودم قرار گذاشتم تا پیش از ۴۰سالگی کتابی منتشر نکنم؛ چراکه معتقد بودم نویسنده باید مطالعه و تجربه کافی به دست آورد تا قلمش به پختگی برسد.
وی افزود: مجموعه داستان «زیر سایه درخت توت» را در ۴۰سالگی نوشتم و این اثر سال بعد بهعنوان کتاب سال انتخاب شد. پس از آن نیز «رویای نیمهشب» منتشر شد و مورد توجه مخاطبان قرار گرفت.
سالاری که حدود ۳۰ سال است در زمینه داستان تدریس میکند، مطالعه مستمر، بهرهگیری از استاد و تقویت سواد داستانی را از ضرورتهای مسیر نویسندگی دانست و بر صبر برای رسیدن قلم به پختگی تأکید کرد.
«حواله»؛ نقطه آغاز داستانهای اهلبیتی
وی در ادامه با اشاره به تجربه خود در نگارش آثار مرتبط با اهلبیت(ع)، گفت: داستانهایی که با موضوع اهلبیت(ع) نوشته میشوند برای من ارزش و حال …
