به گزارش خبرنگار مهر به نقل از اکونومیست، جنگ در منطقه که منجر به اختلال در عرضه حدود ۱۴ میلیون بشکه نفت خام در خلیجفارس شد، شوک بزرگی به بازارهای انرژی وارد کرد؛ با این حال، بر خلاف پیشبینی تحلیلگران که رسیدن قیمت نفت به ۱۵۰ دلار در هر بشکه را محتمل میدانستند، بازار در سطوح پایینتری کنترل شد. این مدیریت بحران نتیجه ترکیبی از اقدامات اضطراری شامل هدایت ۵ میلیون بشکه نفت از طریق خطوط لوله جایگزین توسط عربستان و امارات، آزادسازی ذخایر استراتژیک توسط آمریکا و ژاپن و کاهش تقاضای ناشی از سهمیهبندی در برخی کشورها بود.
مدیریت استراتژیک تقاضا؛ چگونه پکن مانع جهش قیمت جهانی نفت شد
در این میان، نقش پکن به عنوان تعیینکننده اصلیِ روند قیمتها در بازه زمانی فوریه تا ژوئن ۲۰۲۶ برجسته شد. چین با کاهش ۵۰ درصدی واردات نفت خام خود، معادل ۵.۵ میلیون بشکه در روز، توانست فشاری معادل بیش از نیمی از افت تقاضای جهانی در دوران همهگیری کووید-۱۹ را بر بازار وارد کند. نکته کلیدی در این اقدام استراتژیک آن است که برخلاف دوران کرونا که افت تقاضا ناشی از رکود عمیق اقتصادی بود، در این دوره تولید ناخالص داخلی چین با ثبات و رشد قابلقبول ادامه یافت. این اقدام نه یک پیامد اقتصادی، بلکه تصمیمی کاملاً برنامهریزیشده و عمدی از سوی سیاستگذاران پکن بود که به باور تحلیلگران، بیش از ۳۰ دلار از قیمت هر بشکه نفت برنت کاست.
کارشناسان ارشد بازار انرژی معتقدند که این توانایی منحصربهفرد پکن در تنظیم تقاضا، عملاً مدل حکمرانی سنتی بر بازار نفت را تغییر داده است. در حالی که برای دههها اوپک با کنترل عرضه تلاش میکرد قیمتها را مدیریت کند، اکنون چین با کنترل تقاضا به عنوان اهرمی برای مهار قیمتها عمل میکند. یک مدیر ارشد …
