خبرگزاری مهر، گروه استانها: جهاد در خراسان جنوبی قصه تازهای نیست بلکه ریشه در سنت پدرانی دارد که نسلها پیش، حتی با اقدامی کوچک، از همسایه و نیازمند دستگیری میکردند. امروزه این فرهنگ زیبا سینهبهسینه چرخیده تا به دهههفتادیها و دهههشتادیها رسیده است. جوانانی که در مناطق محروم، قدمهای بزرگی برمیدارند و تلاش میکنند با دستگیری از نیازمندان، ساختن سقفی برای یک خانواده، رنگ بخشیدن به دیوارهای مدرسهای محروم و نشاندن لبخند بر لبهای کودکی، سهمی در آبادانی دیارشان داشته باشند.
نمونهاش محمدرضا اردونی است. جوان دهههفتادی که پنج سالی میشود در شوسف ساکن است و مسجد را تنها محل اقامه نماز نمیداند. مسجد برای او نقطه آغاز خدمت است؛ جایی که از آن حلقه صالحین نوجوانان شکل میگیرد، کلاس قرآن برپا میشود، جوانها دور هم جمع میشوند و جهادگران برای گرهگشایی از کار مردم راهی روستاها میشوند.
اردونی متولد سال ۱۳۷۴ است و سه فرزند دارد؛ اما زندگی او در کنار همسر و فرزندانش، مانعی برای ادامه راهی که از ۱۵ سالگی آغاز کرده، نشده است. خودش میگوید اولین فعالیت جهادیاش را از داخل مسجد و با کارهای فرهنگی شروع کرده و بعدها این مسیر گستردهتر شده است؛ تا جایی که نخستین مأموریت جهادیاش را در ۱۹ سالگی و در روزهای سیل پلدختر تجربه کرد.
حالا پنج سال است که این روحانی جهادگر در کنار مردم زندگی میکند. امام جماعت مسجد و مسئول گروه جهادی حیدر کرار است و از برنامههای مذهبی و فرهنگی گرفته تا فعالیتهای عمرانی و محرومیتزدایی را دنبال میکند.
شاید خودش بهترین توصیف را از این مسیر داشته باشد؛ وقتی میگوید: «با انجام این کارها حال دلم خوب میشود.»
و شاید راز ماندگاری فرهنگ جهاد همین باشد. اینکه گاهی آدم چیزی از جیبش میبخشد، گاهی وقتش را، گاهی توانش را و گاهی فقط کنار یک انسان نیازمند میایستد؛ اما در نهایت، چیزی که نصیبش میشود، لبخند مردمی است که بخشی از زندگیشان با دستهای او و دیگر جهادگران، کمی آسانتر شده است.
روایت پنج سال خدمت جهادی یک روحانی در شوسف
محمدرضا اردونی، روحانی مستقر شهر شوسف و مسئول گروه جهادی حیدر کرار، در تشریح فعالیتهای خود اظهار کرد: پنج سال است که در شهر شوسف با خانواده مستقر هستیم و در این مدت، همه …
