به گزارش خبرنگار مهر؛ آیا معماری محصول و الگوریتمهای افزایش تعامل میتوانند بهعنوان منشأ مسئولیت حقوقی یک شرکت فناوری تلقی شوند؟ پاسخ نهایی پرونده در قالب حکم مسئولیت صادر نشد.
متا تنها چند روز پس از آغاز رسیدگی و در میانه شهادت مدیر اینستاگرام با توافقی تا سقف ۱۸ میلیارد دلار به پرونده خاتمه داد و پذیرفت مجموعهای از عناصر اصلی تجربه نوجوانان در اینستاگرام و فیسبوک را تغییر دهد. با این حال و به عقیده بسیاری از کارشناسان، همین بخش دوم، از منظر آینده صنعت شبکههای اجتماعی، اهمیت بیشتری از رقم توافق دارد.
از دعوای حریم خصوصی تا محاکمه معماری اعتیاد
بر اساس گزارشهای انتشار یافته، دو خط حقوقی بهتدریج در این پرونده به یکدیگر پیوند خوردند. بر همین اساس، تمام ۲۹ ایالت متا را متهم کردند که دادههای شخصی کودکان زیر ۱۳ سال را برخلاف قوانین فدرال جمعآوری و استفاده کرده است.
چهار ایالت کالیفرنیا، کلرادو، کنتاکی و نیوجرسی پا را فراتر گذاشتند و مدعی شدند طراحی اینستاگرام و فیسبوک برای درگیر نگهداشتن کاربران نوجوان ساخته شده و با اضطراب، افسردگی و حتی خودکشی ارتباط پیدا کرده است. بر اساس گزارشها، سقف بالقوه مجازاتهای مدنی مورد مطالبه ایالتها در این پرونده به حدود ۲۰۰ میلیارد دلار میرسید.
اهمیت این صورتبندی در انتقال کانون دعوای حقوقی از «محتوای زیانآور» به «معماری زیانآفرین» قرار داشت. دادستانها خواستار حذف یا تغییر مؤلفههایی مانند شمارش لایک، اسکرول بینهایت، پخش خودکار ویدئو، برخی فیلترهای تغییر چهره و الگوریتمهای توصیهگر شدند و مجوز والدین برای فعالیت کاربران نوجوان را نیز مطالبه کردند. این ویژگیها حاشیههای رابط کاربری اینستاگرام محسوب نمیشوند. بخش مهمی از اقتصاد توجه پلتفرم دقیقاً بر همین حلقههای بازخورد، توصیه محتوا و کاهش اصطکاک مصرف استوار است. …
