به گزارش خبرنگار مهر، بحران ناترازی انرژی در ایران، پیش از آنکه ریشه در کمبود منابع مالی یا شرایط اقلیمی داشته باشد، ماحصل گرههای کور بروکراتیک و موانع در سطح تنظیم گری است. در شرایطی که تابستانها با قطعی مکرر برق مواجهیم و احداث نیروگاههای بزرگمقیاس زمانبر است، توسعه سریع سامانههای خورشیدی پشتبامی و انشعابی، سریعترین و در دسترسترین راهکار استراتژیک برای بازگرداندن پایداری به شبکه انرژی کشور محسوب میشود.
بررسیهای کارشناسی نشان میدهد که استقرار پنلهای خورشیدی بر بامهای مسکونی، تجاری و صنعتی، تطابق کاملی با پیک مصرف شبکه (ناشی از بار سرمایشی در تابستان) دارد. تولید برق دقیقاً در نقطه مصرف- که از مزایای اصلی پنل خورشیدی است- علاوه بر کاهش چشمگیر تلفات شبکه انتقال و توزیع، میتواند در فصلهای سرد سال نیز با کاهش تقاضا از شبکه، از فشار مضاعف بر تأمین گاز نیروگاههای حرارتی را بکاهد. با این حال، چرا روند توسعه این ظرفیت عظیم در بامهای شهرها و شهرکهای صنعتی با کندی روبهروست؟
ریشه این عقبماندگی را باید در خلأهای ساختاری توسعه تولید پراکنده جستجو کرد. در واقع گلوگاه اصلی عدم توسعه سامانههای پشتبامی، نیازمند رفع موانع حقوقی و قانونی، تامین سریع تر تجهیزات و ایجاد ساز وکار فروش برق تولیدی حاصل از این نوع نیروگاه ها در جهت ایجاد بازار و انگیزهی اقتصادی لازم برای آن ها است تا بتوان با رفع موانع نهادی پیش پای شهروندان و کسبوکارها، مسیر این سرمایهگذاری خرد و اثربخش را هموار کرد.
جهت اقدام عملیاتی و خروج از بنبست فعلی، اجرای یک بسته سیاستی در یک پنجره زمانی ششماهه متناسب با شرایط حساس کشور با تمرکز ویژه بر نیروگاههای انشعابی و پشتبامی الزامی است:
۱. هوشمندسازی و اتوماسیون مجوزهای نیروگاههای مقیاس کوچک: فرآیند …
