به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از دانشگاه تهران، نتایج پنج سال پژوهشهای مشترک و مستمر گروه باستانشناسی دانشگاه تهران و مؤسسه باستانشناسی دانشگاه ورشو لهستان بر روی بقایای اسکلتهای انسانی گورستان عصر آهن ۲ و ۳ (حدود ۱۱۰۰ تا ۷۵۰ پیش از میلاد) در محوطه قرهتپه سگزآباد، در قالب سه مقاله علمی در نشریات معتبر بینالمللی منتشر شد. این دستاوردها که با بهکارگیری دقیقترین روشهای آزمایشگاهی آرکئومتری (باستانسنجی) به دست آمده است، تصویر سنتی و فرضیههای پیشین درباره ساختار اجتماعی، رژیم غذایی و میزان تحرک جوامع فلات مرکزی ایران را در آستانه شکلگیری امپراتوری ماد دگرگون میکند.
این پروژه بینالمللی به سرپرستی مشترک دکتر مصطفی ده پهلوان عضو هیئت علمی گروه باستانشناسی دانشگاه تهران و رئیس هیئت کاوش قرهتپه سگزآباد و پروفسور آرکادیوش سولتیشیاک از دانشگاه ورشو به همراه تیمی از پژوهشگران ایرانی و بینالمللی از جمله جوانا تربیکا، رافائل فتنر، الهام فرنام، مرجان ملابیرامی و زهرا علینژاد انجام شده است.
تغییر در فرضیه کوچروهای دشت قزوین
در دهههای گذشته، به دلیل تمرکز یافتههای باستانشناسی بر گورستانها و کمبود شواهد استقراری واضح، فرضیه غالب این بود که فلات مرکزی ایران در عصر آهن عمدتاً محل زیست دامداران کوچرو بوده است. با این حال، نتایج پژوهشهای ایزوتوپی و استخوانشناختی این تیم مشترک، نشان میدهد که ساکنان قرهتپه در اواخر هزاره دوم و اوایل هزاره اول پیش از میلاد، جامعهای یکجانشین، کشاورز دامدار و دارای پیوند عمیق با بومسازگان محلی بودهاند.
سه محور اصلی یافتههای علمی پروژه:
۱. سلامت، تغذیه و آسیبشناسی استخوانی (مطالعه انسان شناسی زیستی)
در بررسیهای استخوانشناسی که بر روی حداقل ۵۲ فرد (شامل ۱۸ مرد، ۹ زن، ۴ بزرگسال با جنسیت نامشخص و ۲۱ نوزاد و کودک) انجام شد، شاخصهای تنش اسکلتی و بیماریهای کهن مورد بررسی قرار گرفت:
بیماریهای دهان و دندان: شیوع پوسیدگی دندان در سطح افراد حدود ۲۱ درصد ثبت شد که نشاندهنده دسترسی مداوم به کربوهیدراتها و مواد نشاستهای حاصل از کشاورزی است. …
