به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه وطن امروز نوشت: در ماههای اخیر تعبیر «محاصره اقتصادی» و تصویر «دیوار فولادی» که دونالد ترامپ بارها از آن سخن گفته، به یکی از روایتهای پررنگ درباره اقتصاد ایران تبدیل شده است. تصویر مدنظر آمریکاییها ساده است: فشار بر مسیرهای دریایی، محدودیتهای مالی و تجاری و تلاش برای بستن راههای ورود کالا، سرانجام باید اقتصاد ایران را در تنگنا قرار دهد. اقتصاد ایران اما یک تفاوت مهم با بسیاری از اقتصادهای دیگر دارد و آن اینکه ایران در گوشهای بسته و بیراه قرار نگرفته، بلکه در میانه یک چهارراه بزرگ جغرافیایی نشسته است؛ از شمال به آسیای میانه و قفقاز میرسد، از شرق با افغانستان و پاکستان همسایه است، از غرب به ترکیه و عراق راه دارد و در جنوب به آبهای آزاد متصل است.
همین جغرافیا در روزهای عادی یک مزیت تجاری است و در روزهای سخت، به یک ابزار تابآوری تبدیل میشود که امکان تغییر نظم تجاری را هم دارد. البته این سخن به معنای بیاثر بودن فشارها نیست. انتقال کالا از مسیر زمینی هزینههای بیشتری دارد؛ مرزها ظرفیت محدودی دارند، کامیون، راننده، انبار، جاده و گمرک به اندازه کافی در همه نقاط آماده نیستند و هر ساعت توقف در مرز، در نهایت هزینهای است که بخشی از آن را مصرفکننده میپردازد. اما میان «سخت شدن تجارت در کوتاهمدت» و «محاصره شدن کشور» فاصله بزرگی وجود دارد. شواهد موجود نشان میدهد ایران در حال پر کردن همین فاصله است.
مرزها در حال جان گرفتن هستند
اگر قرار بود فشار خارجی به کمبود گسترده کالا و اختلال جدی در زندگی روزمره مردم تبدیل شود، نخستین نشانه آن باید در بازار کالاهای اساسی دیده میشد. برنج، روغن، حبوبات، چای و غلات از جمله کالاهایی هستند که جامعه نسبت به آنها حساس است. کمبود این کالاها بهسرعت خود را در قفسههای فروشگاهها، صف خرید و افزایش قیمت نشان میدهد. با این حال محمد جعفری، دبیر انجمن غلات ایران اعلام کرده است با انجام تعهدات دولت در برابر واردکنندگان، هیچگونه نگرانی خاصی درباره تأمین کالاهای اساسی تا پایان سال وجود ندارد. وی حتی از وجود مازاد عرضه در برخی کالاها سخن گفته و شرایط بازار غلات و روغن را مناسب توصیف کرده است. درباره حبوبات نیز داود لپهچی، رئیس انجمن حبوبات کشور گفته است موجودی انبارها و بنادر …
