به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه آگاه نوشت: شهریور همیشه با بوی خون و حماسه گره خورده است؛ ماهی که در تقویم انقلاب اسلامی ایران، یادآور پرواز مردانی است که ستونهای خیمه نهضت بودند. در این میان، نام شهید حاجمهدی عراقی چون ستارهای پرفروغ میدرخشد. او تنها یک مبارز نبود؛ بلکه تاریخ مجسم مقاومت ملت ایران در برابر استبداد و استعمار به شمار میرفت.
مسیر پرفراز و نشیب زندگی او از روزهای پرالتهاب نهضت ملی شدن صنعت نفت و همراهی با شهید نواب صفوی آغاز شد و تا سلولهای تاریک زندانهای پهلوی و سپس همراهی با امام خمینی(ره) در پاریس امتداد یافت. حاجمهدی عراقی نماد وفاداری، تشکیلات و ایمان راسخ بود. کسی که از جوانی تا لحظه شهادت به دست گروهک تروریستی فرقان، یک قدم از آرمانهایش عقب ننشست. در سالروز شهادت این رادمرد بزرگ، به بازخوانی برگهایی از دفتر قطور زندگی سراسر حماسه او میپردازیم تا راز ماندگاری مردی را دریابیم که امام او را برادر و فرزند عزیز خود خواند.
برای فهم دقیق شخصیتی چون مهدی عراقی، باید به سالهای دور تهران بازگشت؛ به محلههای جنوب شهر و کوچههایی که در دهه ۲۰ شمسی، آبستن حوادث بزرگی بودند. او در سال ۱۳۰۹ در محله پاچنار تهران چشم به جهان گشود. فضای مذهبی خانواده و تربیت اصیل او، خیلی زود روحیه حقطلبی را در وجودش بیدار کرد. نوجوانی او مصادف با روزهایی بود که ایران درگیر اشغال متفقین، ضعف حکومت مرکزی و تاخت و تاز جریانهای الحادی و استعمارگر بود.
در چنین اتمسفری، مهدی عراقی جوان، گمشده خود را در کلام آتشین و نگاه نافذ سیدمجتبی نوابصفوی یافت. پیوستن به فداییان اسلام، نقطه عطفی در زندگی عراقی بود. او دیگر تنها یک جوان مذهبی هیاتی نبود، بلکه به چریک جوانی تبدیل شد که مبارزه مسلحانه و تشکیلات مخفی را در مکتب نواب میآموخت. عراقی با هوش سرشار و جسارت بینظیرش، خیلی زود به یکی از اعضای کلیدی و معتمد فداییان تبدیل شد. ارتباط نزدیک او با نواب، شخصیت او را به گونهای صیقل داد که ترس در قاموس زندگیاش بیمعنا شد. او در همان سنین جوانی آموخت که برای اقامه دین و مبارزه با ظلم، باید از جان گذشت و این درس را تا آخرین نفس فراموش نکرد.
در کورهراه نهضت ملی شدن صنعت نفت
دهه ۳۰ شمسی، دهه تقابل آشکار ملت ایران با استعمار پیر انگلیس …
