به گزارش خبرگزاری مهر، جامجم نوشت: ردپای این بحران را میتوان از ماهها پیش دنبال کرد؛ آنجا که مایکل روبین، تحلیلگر ارشد مؤسسه آمریکایی اینترپرایز، در مقالهای صریح خواستار «راهپیمایی سبز جدید» مراکش به سوی سبته و ملیلیه شد و اسپانیای سوسیالیست را به اشغالگری متهم کرد. این نوشته که در محافل نزدیک به واشنگتن و تلآویو بازتاب گستردهای داشت، اکنون در پرتو هجوم سازمانیافته، معنایی تازه پیدا کرده است. رژیمصهیونیستی و دولت ترامپ که از حمایت بیوقفه پدرو سانچز از فلسطین و مخالفت او با حمله به ایران سخت خشمگیناند، ظاهرا با بهرهگیری از نفوذ خود بر مراکش، موجی ساختگی از مهاجرت را مهندسی کردند تا دولت مادرید را در برابر اروپا خوار سازند. درهمین راستا، ایتالیا فورا معاهده شنگن را با مادرید تعلیق کرد و درخواستها برای اخراج اسپانیا از این قرارداد مهم قاره سبز بالا گرفت.
آنچه روبین ماهها پیش روی کاغذ آورده بود، اینک در خیابانهای سبته به واقعیت تلخی تبدیل شده است؛ ضربهای حسابشده به قلب دولتی که جرأت ایستادن در برابر محور واشنگتن-تلآویو را داشت. مایکل روبین در مقاله مارس ۲۰۲۶ خود در مؤسسه آمریکایی اینترپرایز، راهپیمایی سبز ۱۹۷۵ را نمونه موفق فشار غیرمسلحانه میداند. او یادآوری میکند که حدود ۳۵۰ هزار مراکشی بدون سلاح وارد صحرای غربی تحت کنترل اسپانیا شدند و مادرید ناچار به عقبنشینی و امضای توافق شد. روبین این رویداد را اثبات حق تاریخی مراکش بر سرزمینهای مورد ادعایش معرفی میکند و آن را الگویی برای بازپسگیری مناطق باقیمانده میشمارد.
ایده اصلی مقاله این است که پدرو سانچز با شعارهای ضداستعماری خود، زمینه را برای تکرار همان راهپیمایی فراهم کرده است. این تحلیلگر پیشنهاد میدهد مراکش با راهپیمایی سبز جدیدی به سوی سبته و ملیلیه حرکت کند، پرچم برافرازد و اسپانیا را وادار به ترک این مناطق کند. او حتی استدلال میکند که ماده ۵ پیمان ناتو شامل این مناطق آفریقایی (جنوب مدار رأس السرطان) نمیشود. مقاله مایکل روبین با فراخوان صریح به تکرار راهپیمایی سبز و تضعیف مشروعیت حضور اسپانیا در سبته، فضایی ایدئولوژیک و مشروعیتبخش برای فشار جمعیتی ایجاد کرده است. این متن که ماهها پیش از هجوم منتشر شد، در محافل نزدیک به واشنگتن و تلآویو بهعنوان نقشه راه …
