خبرگزاری مهر - مجله مهر؛ زهرا سادات غضنفری: نمیدانم این عمل عرشی و فرشی کردن ناگهانی و پیاپی دیگران از مصائب نوظهور زیست مجازی و دستاوردهای نامبارک شبکههای اجتماعی است یا ناشی از خللهای (باگ) ذاتی انسانی که از ازل وصله به خلقوخویش بوده. یک روز شخصی را در قامت خوبِ خوبها به عرش میفرستند و در ورق بعدی روزگار، بهعنوان بدِ بدها تا در زیرزمین حبسش نکنند و قعری بودنش را اثبات نکنند، کوتاه نمیآیند. طوری مشغول و پیگیر این حملونقلهای انسانی میشوند که گویی از قنداق، وصف عصمت آنها را در آغوش کشیده است.
یک روز خواننده مستعد عصر جدید توییتها را جمع میکند و «برای» تحویل مخاطب میدهد؛ هزار هزار کامنت و لایک نثارش میشود و تبدیلش میکنند به مجسمه آزادی از نوع وطنیاش. چند ماه بعد که خبر اخذ مجوزش میآید، با پتک و تیشه، مجسمه آزادی دیروز را که از قضا با شعار آزادی هم بنایش کرده بودند، تبدیل به قطعات میلیمتری سنگی میکنند. …
