خبرگزاری مهر، گروه استانها - مرضیه ولیپور: در ادامه معرفی نخبگان، مشاهیر و کارآفرینان کهگیلویه و بویراحمد این بار به سراغ مرضیه نادری رفتیم؛ زنی که با ماندن در روستا، برای دهها زن عشایری و روستایی فرصت زندگی و اشتغال آفرید و ثابت کرد توسعه از دل روستا آغاز میشود، بانویی از روستای دشتروم که سالهاست نامش با کارآفرینی، توانمندسازی زنان، تولید، کشاورزی، صنایعدستی و فعالیتهای جهادی گره خورده است.
وقتی وارد کارگاهش میشوی، صدای دار گلیمبافی با دوخت لباسهای محلی، بوی محصولات کشاورزی و شور و شوق زنانی که هر کدام روزی شاگرد او بودهاند، در هم میآمیزد. اینجا فقط یک کارگاه نیست؛ مدرسهای است که در آن امید آموزش داده میشود.
مرضیه نادری متولد سال ۱۳۶۳ و ساکن روستای دشتروم است؛ زنی که امروز هم مدیرعامل یک تعاونی، هم مدیر آموزشگاه فنی و حرفهای، هم تولیدکننده، هم کشاورز، هم فرمانده پایگاه مقاومت بسیج و هم مسئول یک گروه جهادی است.
او در گفتوگوی تفصیلی با خبرنگار مهر، داستان مسیر پر فراز و نشیب خود را اینگونه روایت میکند.
مهر: از کجا شروع شد؟ چه شد که تصمیم گرفتید در روستا بمانید؟
مرضیه نادری: سال ۱۳۸۷ بعد از ازدواج تصمیم گرفتم زندگیام را همینجا، در روستا بسازم. آن زمان یک زمین کوچک کشاورزی داشتم که در آن گوجهفرنگی و کدو تنبل کشت میکردم. درآمد همان زمین سرمایه اولیه من شد تا یک کارگاه کوچک خیاطی در خانه راهاندازی کنم.
نه سرمایه بزرگی داشتم و نه امکانات ویژهای؛ فقط باور داشتم که اگر تلاش کنم میتوانم موفق شوم.
مهر: آن روزها پذیرش فعالیت اقتصادی زنان در روستا چندان آسان نبود؟
نادری: دقیقاً همینطور بود. زمانی که تصمیم گرفتم زنان روستا را دور هم جمع کنم و تعاونی تشکیل دهیم، این موضوع با فرهنگ آن روزهای روستا چندان سازگار نبود. مقاومتهایی وجود داشت و خیلیها باور نمیکردند زنان بتوانند چنین فعالیتی داشته باشند.
اما من دست نکشیدم. اصرار کردم، توضیح دادم و آرامآرام اعتمادها شکل گرفت. وقتی تعاونی جا افتاد، اولین زنی بودم که در روستا چنین فعالیت گستردهای انجام میداد.
از همان ابتدا هم دوست نداشتم فقط خودم کار کنم. هدفم این بود که زنان دیگر هم صاحب درآمد شوند؛ به همین دلیل آموزش رایگان …
