خبرگزاری مهر، گروه استانها: در کهگیلویه و بویراحمد، جنگل فقط بخشی از سیمای طبیعی استان نیست، بلکه بخش بزرگی از آب، خاک، تنوع زیستی و زندگی جوامع محلی به همین پهنه سبز گره خورده است، استانی که حدود ۵۶ درصد وسعت آن را جنگل تشکیل میدهد، حدود ۸۷۴ هزار هکتار جنگل و پهنهای گسترده از مراتع و عرصههای ملی دارد، اما حفاظت از این سرمایه طبیعی با تنها ۳۵ نیروی حفاظتی انجام میشود، یعنی بهطور میانگین سهم هر نیروی حفاظتی در صورت محاسبه بر اساس وسعت جنگلها، حدود ۲۵ هزار هکتار است.
این فاصله زمانی بیشتر به چشم میآید که بدانیم در گزارشهای رسمی حوزه منابع طبیعی، معیار یک جنگلبان برای حدود دو هزار هکتار جنگل بهعنوان استاندارد مورد اشاره قرار گرفته است.
با چنین معیاری، حفاظت از حدود ۸۷۴ هزار هکتار جنگل استان به حدود ۴۳۷ نیروی جنگلبان نیاز دارد، عددی که نشان میدهد فاصله میان ظرفیت موجود و نیاز واقعی، تنها یک کمبود اداری نیست، بلکه یکی از مهمترین چالشهای حفاظت از زاگرس است.
کهگیلویه و بویراحمد در قلب زاگرس، یکی از مهمترین رویشگاههای جنگلی ایران را در خود جای داده است، حدود ۸۷۴ هزار هکتار از عرصه استان را جنگل و بیش از نیم میلیون هکتار را مراتع تشکیل میدهد و بخش قابل توجهی از این عرصهها در مناطق کوهستانی، شیبدار و سخت گذر قرار گرفتهاند، مناطقی که دسترسی به آنها حتی برای نیروهای حفاظتی و امدادی نیز آسان نیست.
بارندگی نیز یکی از ویژگیهای مهم اقلیمی استان است، متوسط بارش سالانه کهگیلویه و بویراحمد در برخی آمارها حدود ۶۰۰ میلیمتر اعلام شده، رقمی بیش از دو برابر میانگین بارش کشور است.
همین بارشها در کنار کوهستانی بودن منطقه، نقش مهمی در شکلگیری منابع آب، تغذیه رودخانهها، حفظ پوشش گیاهی و پایداری زیستبوم زاگرس دارد، اما باران بهتنهایی نمیتواند جنگل را حفظ کند.
درخت بلوطی که دهها سال برای رشد آن زمان لازم است، ممکن است در چند دقیقه در آتش بسوزد، یک تخلف، یک آتشسوزی، قطع یک درخت یا تصرف بخشی از عرصه طبیعی، تنها یک خسارت نقطهای نیست، زنجیرهای از پیامدهای فرسایش خاک، کاهش نفوذ آب، آسیب به زیستگاهها و کاهش تابآوری اکوسیستم را به دنبال دارد.
جنگلبان؛ شغلی که ساعت پایان …
